Vandaag viert Robbie Robertson zijn 71ste verjaardag. Hij is vooral bekend geworden als belangrijkste tekstschrijver van The Band, hoewel Robertson ook een aardige maar bescheiden solocarrière heeft opgebouwd. Voor de gelegenheid is er vandaag een top-tien met The Band-nummers waarvan Robertson de enige schrijver is.

10. Theme From The Last Waltz

Na zestien jaar The Band hadden de vier Canadezen en de Amerikaan er genoeg van. Tijd om uit elkaar te gaan. Nog eenmaal zou The Band een optreden geven: The Last Waltz. Speciaal voor de documentaire die Martin Scorsese maakte over dit afscheid, schreef Robertson Theme From The Last Waltz. Een lied zonder tekst, veelzeggend voor de toenmalige onderlinge verhoudingen.

9. Acadian Driftwood

De Canadezen Robertson, Rick Danko, Garth Hudson en Richard Manuel verlangden naar het zuiden van Amerika, in hun jeugd zo opgehemeld. Zij begrepen heel goed wat de Franstalige Canadezen doormaakten, toen zij werden verbannen uit hun eigen land, na de Frans-Engelse Oorlog. Die “Franse uittocht” staat bekend als de Acadian Driftwood. Daarover gaat het gelijknamige nummer, verschenen op het album Northen Lights – Southern Cross.

8. Stage Fright

Stage Fright, plankenkoorts. Daar hadden de mannen in het begin van hun carrière last van. Of was het een dekmantel om tijdens een periode van ruzie niet het podium op te hoeven? In ieder geval is het een mooi onderwerp voor een lied, en daar kan Robertson wel mee uit de voeten. Let vooral op het prachtige orgelspel van Hudson.

7. Up On Cripple Creek

Eén van de nummers met drummer Levon Helm op de leadzang. Zijn zuidelijke accent past prima bij het thema van het lied: over een alcoholverslaafde vrachtwagenchauffeur die zijn tijd doorbrengt met een meisje van plezier. Tel daar de hoge stem van pianist Richard Manuel bij op, en het is de juiste combinatie die The Band zo goed maakte: een goed thema, goede zang en muziek en prima achtergrondgeluid.

6. King Harvest (Has Surely Come)

Opnieuw een nummer van The Brown Album, het tweede album van The Band. Een nummer over de slechte oogst, waar de boeren onder lijden. Maar gelukkig is daar de vakbond… De leadzang is verdeeld tussen pianist Manuel en drummer Helm, die zich beperkt tot het refrein.

5. The Shape I’m In

Dit nummer verscheen als B-kant van de single Time To Kill, van het album Stage Fright. The Shape I’m In werd een bekend nummer, dat vaak tijdens concerten van The Band werd gespeeld. Geen wonder, want de vorm waarin de band zich bevond, was op dat moment van een wonderschone variant.

4.Evangeline

Hoewel het afscheidsconcert van The Band zo’n vier uur duurde, waren de mannen nog één genre en artiest vergeten: de gospelpop met frontvrouw Emmylou Harris. Reden genoeg om na The Last Waltz de studio in te duiken voor resterende opnames. Hoewel de focus ligt op de uittredende Band-muzikanten, krijgt ook Harris de ruimte om te zingen. Een heel couplet voor haar eigen rekening, en dat bij een groep met voornamelijk haantjesgedrag. Het nummer toont de muzikale kwaliteiten van de band aan: op Robertson na, speelt niemand zijn ‘vaste’ instrument. Waarvan akte.

3. Out Of The Blue

Hoewel Robbie Robertson de meeste nummers voor The Band schreef, is hij op de minste nummers te horen als leadzanger. Eén van de weinige nummers die hij zong in zijn Band-tijd, was Out Of The Blue. Speciaal opgenomen voor het afscheidsalbum The Last Waltz. Misschien dat de plankenkoorts van Robertson er voor zorgde dat het nummer niet tijdens het afscheidsconcert werd gespeeld.

2. The Weight

Natuurlijk, geen Band-lijstje zonder The Weight, het bekendste nummer van de groep. Met Levon Helm en Rick Danko die de leadzang verdeelden. Verscheen op het debuutalbum Music From Big Pink. Robertson liet zich inspireren door de films van de legendarische Spaanse regisseur Luis Bunuel. In The Last Waltz komt The Weight twee keer voorbij, één keer live en de tweede versie werd in de studio opgenomen met The Staple Singers.

1. It Makes No Difference

Er bestaan weinig liefdesliedjes die zo hartverscheurend zijn als It Makes No Difference. Bassist Rick Danko neemt de leadzang op zich – zijn melancholische stem past er prima bij. De versie van The Last Waltz is de meest ultieme: met een waanzinnig goede saxofoon-solo van ‘muziekdocent’ Garth Hudson. Het was geen straf geweest als The Band het bij dit nummer had gelaten, tijdens het afscheid in 1978.

                                                                                                                                                  

Buitencategorie:

Robbie Robertson – Somewhere Down The Crazy River

Toen zijn voormalige vrienden van The Band weer samenkwamen onder hun oude bandnaam, timmerde Robbie Robertson aan de weg als soloartiest. Op zijn titelloze debuutalbum, mede-geproduceerd door Daniel Lanois, staat het nummer Somewhere Down The Crazy River. Van echt zingen is geen sprake, eerder van een Dylanesk verhalen vertellen.