Als het gaat om ultieme rockfrontmannen behoort Robert Plant natuurlijk tot de absolute top. Dat is voornamelijk te danken aan zijn legendarische werk met Led Zeppelin, maar ook de solocarrière van de vandaag 68 jaar geworden zanger heeft veel moois opgeleverd. Sterker nog, in de 21ste eeuw lijkt de iconische rocker meer op dreef dan in zijn eerste jaren als soloartiest. Wij pakken deze tien Robert Plant-juweeltjes er even bij!

10. Shine It All Around

De eerste single van Plant’s album Mighty ReArranger (2005), zijn tweede werkstuk met de groep Strange Sensation als zijn begeleiders. Het nummer heeft een ietwat mysterieuze sfeer dankzij de invloeden uit wereldmuziek, die meer dan ooit tevoren aanwezig waren in de muziek van de zanger. De ijzersterke zangprestatie leverde Plant een Grammy-nominatie op voor ‘Best solo rock vocal performance’, maar hij verloor van Bruce Springsteen. Geen kwaad woord over The Boss, maar van ons had hij ‘m mogen winnen!

9. Slow Dancer

Het eerste album dat Plant na het uiteenvallen van Led Zeppelin uitbracht, was Pictures At Eleven in 1982. De lp was niet echt een instant klassieker, maar er staan enkele te gekke tracks op. Neem het bijna acht minuten durende Slow Dancer, met machtig drumwerk van niemand minder dan Cozy Powell (ex-Rainbow). Op het grootste deel van de plaat was overigens het slagwerk van Phil Collins te horen. Hij sloot zich drie jaar later ook aan bij Plant, Jimmy Page en John Paul Jones voor de Led Zeppelin-reünie op Live Aid.

8. If I Were A Carpenter

Voor veel fans is Fate Of Nations (1993) het beste soloalbum dat Robert Plant ooit gemaakt heeft. De plaat bestond voornamelijk uit eigen materiaal, maar een van de fraaiste tracks was toch een cover. If I Were A Carpenter is een van de bekendste songs van singer-songwriter Tim Hardin en werd door veel verschillende artiesten gecoverd (Bobby Darin had er in 1966 een grote hit mee), maar Plant weet het lied helemaal eigen te maken en kwam daarmee met misschien wel de allerbeste uitvoering sinds die van Hardin zelf.

7. One More Cup Of Coffee

Na het hiervoor genoemde Fate Of Nations duurde het bijna tien jaar voordat er weer een soloplaat van Robert Plant verscheen. In de tussentijd werkte hij samen met Jimmy Page aan het ietwat onderschatte album Walking Into Clarksdale (1998). Voor Dreamland sloeg Plant de handen ineen met een nieuwe groep (Strange Sensation) en nam hij bijna alleen maar covers op. Die waren wel erg goed gekozen, met als hoogtepunt de uitvoering van Bob Dylans One More Cup Of Coffee. De ietwat mysterieuze, exotische sfeer van het origineel is intact gebleven en past natuurlijk perfect bij het stemgeluid van Plant.

6. Silver Rider

Een nummer dat Robert Plant van zijn meest ingetogen kant laat horen, afkomstig van het uitstekende Band Of Joy uit 2010. Dat was tevens de naam van zijn begeleidingsband op die plaat. De tracklist bestond voornamelijk uit covers van songwriters die de zanger bewondert, onder wie Townes Van Zandt en Richard Thompson. In het prachtig opgebouwde Silver Rider wordt Plant vocaal ondersteund door zangeres Patty Griffin, met wie hij lange tijd een relatie had.

5. Rainbow

De laatste jaren maakt Robert Plant betere platen dan in de eerste paar decennia van zijn solocarrière (Fate Of Nations uitgezonderd). Zijn nieuwste, Lullaby And… The Ceaseless Roar (2014), bleek weer een voltreffer. Voor dit album werkte de zanger samen met weer een nieuwe begeleidingsband: The Sensational Space Shifters. Met die groep gaf Plant in hetzelfde jaar overigens ook een sterk optreden op Pinkpop. Het sfeervolle Rainbow was de eerste track van Lullaby And… The Ceaseless Roar die met de wereld werd gedeeld en behoort zeker tot ’s mans beste werk sinds zijn gloriejaren bij Led Zeppelin.

4. Please Read The Letter (with Alison Krauss)

Toen Please Read The Letter in 2007 op het door critici geprezen album Raising Sand – een geslaagde samenwerking met countryzangeres Alison Krauss – verscheen, was het in feite de tweede keer dat Robert Plant het nummer uitbracht. Deze song stond bijna tien jaar eerder namelijk al op Walking Into Clarksdale, het enige studioalbum van Jimmy Page & Robert Plant als duo. De compositie lijkt echter beter geschikt voor een meer country-achtige uitvoering en de versie met Krauss is dan ook superieur aan het origineel.

3. Ship Of Fools

Na het matige Shaken ‘n’ Stirred (1985) keerde Robert Plant sterk terug met het album Now And Zen (1988), waaraan Jimmy Page zelfs nog meewerkte door in twee songs gitaar te spelen. In het beste nummer van de plaat, de ballad Ship Of Fools, is hij echter niet te horen. Het nummer werd een single, maar was vreemd genoeg minder succesvol dan de vorige (Heaven Knows), ondanks het gebruik ervan in de finale van de populaire serie Miami Vice.

2. Big Log

Fans van het wat steviger rockende werk van Robert Plant hadden deze popsong waarschijnlijk liever wat lager in dit lijstje gezien. Maar commercieel of niet, deze single was in 1983 de definitieve bevestiging voor het grote publiek dat er een leven na Led Zeppelin was voor de zanger. De aparte sfeer maakte Big Log, afkomstig van het goede album The Principle Of Moments, een van de meest opmerkelijke hits uit dat jaar. Het nummer bleek ook de meest succesvolle single van Plant na Led Zeppelin, al scoorde hij in Amerika een jaar later ook behoorlijk met een cover van Sea Of Love die hij opnam met zijn ‘side project’ The Honeydrippers.

1. 29 Palms

Met deze heerlijk zomerse single van het album Fate Of Nations (1993) wist Robert Plant nog vrij laat in zijn carrière een aardige hit te scoren in Groot-Brittannië. De titel van het nummer verwijst naar de plaats Twentynine Palms in Californië. De tekst zou ook gaan over zangeres Alannah Myles, met wie Plant toerde rond de tijd dat hij ‘m schreef. Die interpretatie werd echter tegengesproken door de zanger zelf. De single bereikte een respectabele 21ste positie in Engeland, waarmee de rocker bewees nog altijd relevant te zijn. Zoals hij ruim twintig jaar later nog steeds doet dus.