Echt goede rockalbums waren er in 1965 nog niet in grote aantallen, maar in dat jaar verschenen natuurlijk wel meer dan genoeg prachtige singles om een top tien te vullen. Sterker nog, we mogen de tien (of eigenlijk elf, er staat immers een dubbele A-kant tussen) nummers hieronder allemaal ware klassiekers noemen. Zoals gewoonlijk geldt ook hier: één single per artiest.

10. Them – Here Comes The Night

Een van de bekendste nummers van de Ierse band Them, waarbij Van Morrison natuurlijk de zanger was. Here Comes The Night werd echter niet door hem geschreven, maar door producer Bert Berns (die het label Bang Records startte en Morrisons solodebuut Blowin’ Your Mind uitbracht). Niemand minder dan Jimmy Page speelde mee op de originele single, maar minstens zo mooi is de versie op de live-dubbelaar It’s Too Late To Stop Now die ‘Van The Man’ in 1974 uitbracht. Opmerkelijk is ook de uitvoering van David Bowie op diens coversplaat Pinups.

9. The Kinks – Tired Of Waiting For You

Met deze single sloeg The Kinks een nieuwe weg in, want in tegenstelling tot de voor die tijd vrij heavy rocksongs You Really Got Me en All Day And All Of The Night – die veel op elkaar leken – was Tired Of Waiting For You een meer melodieus nummer. Het werd met de jaren steeds duidelijker dat Ray Davies, die dit lied nog vóór All Day And All Of The Night schreef, zich als songwriter kon meten met Lennon en McCartney. De band scoorde met deze single na You Really Got Me zijn tweede Britse nummer 1-hit.

8. Spencer Davis Group – Keep On Running

The Spencer Davis Group, met een nog piepjonge Steve Winwood, brak in 1965 door met het bekendste lied van de band: Keep On Running. Het door Jackie Edwards geschreven nummer werd zelfs een nummer 1-hit in Engeland en is ook bijna een halve eeuw later nog te horen op de radio en in talloze films. Een jaar later scoorde The Spencer Davis Group opnieuw een grote hit met een compositie van Edwards: Somebody Help Me.

7. The Yardbirds – For Your Love

Het beroemdste lied van The Yardbirds was de eerste grote hit voor de groep en de laatste met Eric Clapton als bandlid. For Your Love, geschreven door Graham Gouldman (later van 10cc en in de sixties ook verantwoordelijk voor onder meer Bus Stop van The Hollies en No Milk Today van Herman’s Hermits), was te poppy voor de gitarist. Hij verliet The Yardbirds en sloot zich aan bij John Mayall’s Bluesbreakers. Commercieel of niet, For Your Love is met recht een van de grootste sixtiesklassiekers.

6. The Beatles – We Can Work It Out/Day Tripper

De singlecharts werden in 1965 natuurlijk weer gedomineerd door de vier mateloos populaire jongens van The Beatles, die wereldwijd met meerdere singles op nummer 1 stonden. Hier in Nederland deden ze dat met onder meer Eight Days A Week, Ticket To Ride, Help! en Yesterday. In de laatste maand van het jaar hield de band nogmaals de bovenste positie bezet, ditmaal met een dubbele A-kant met We Can Work It Out en Day Tripper. Dat eerste nummer was grotendeels een compositie van McCartney, terwijl het tweede ontstond uit een idee van Lennon. Beide songs waren tijdloze, melodieuze meesterwerken.

5. The Animals – We’ve Gotta Get Out Of This Place

Een ongekend krachtige vocale prestatie van Eric Burdon in deze belangrijke hit uit 1965. De beroemde songwriters Barry Mann en Cynthia Weil waren verantwoordelijk de tekst en muziek van het voor altijd met de Vietnamoorlog geassocieerde We’ve Gotta Get Out Of This Place, dat destijds een grote favoriet was bij de uitgezonden Amerikaanse soldaten. Daarmee was The Animals verantwoordelijk voor een van de meest invloedrijke protestsongs ooit gemaakt. In de jaren tachtig bereikte het lied een nieuw publiek dankzij het gebruik in de hitserie Tour Of Duty.

4. The Byrds – Mr. Tambourine Man

Deze lijst bestaat voor een groot deel uit singles van Britse bands, maar ook in Amerika werden natuurlijk belangrijke plaatjes gemaakt. Dat is nog zacht uitgedrukt, want met de cover die The Byrds van Bob Dylans Mr. Tambourine Man maakte, was volgens velen de folkrock geboren. In tegenstelling tot de latere singles van de band werden sessiemuzikanten ingezet voor de instrumentatie, maar dankzij de gitaarsound van Roger McGuinn en de hemelse close harmony is de kenmerkende Byrds-sound overduidelijk aanwezig. Nummer 1 in Amerika en Engeland.

3. The Who – My Generation

Misschien wel The Who’s grootste anthem, deze ‘protopunk’-single die met een nummer 2-notering in Engeland de grootste hit van de band tot dan toe werd. De door Roger Daltrey geschreeuwde en gestotterde tekst, met de onvergetelijke regel ‘I hope I die before I get old’, komt een halve eeuw na de release nog steeds hard aan. Tijdens concerten werd My Generation ook een favoriet. Zo is er natuurlijk de lang uitgerekte versie op de legendarische lp Live At Leeds, die bijna een kwartier duurt.

2. The Rolling Stones – (I Can’t Get No) Satisfaction

De single waarmee The Rolling Stones een wereldwijde sensatie werd. (I Can’t Get No) Satisfaction werd gebouwd rondom een simpele, onvergetelijke gitaarriff van Keith, terwijl Mick het grootste deel van de tekst bedacht. Het resultaat was een van de grootste rockklassiekers aller tijden en de eerste nummer 1-hit voor de band in Amerika. Het blad Rolling Stone plaatste (I Can’t Get No) Satisfaction op de tweede plek in een lijst met de beste songs aller tijden, achter een andere single uit 1965 die niet geheel toevallig ook op nummer 1 in deze top 10 staat…

1. Bob Dylan – Like A Rolling Stone

Die volgens Rolling Stone beste song aller tijden is dus Like A Rolling Stone van Bob Dylan. Veel muziekliefhebbers zien deze rockklassieker als zijn allergrootste prestatie en dat is uiteraard mede te danken aan de briljante, confronterende tekst. Maar ook de sound van het nummer is schitterend, dankzij Dylans snerende stem in combinatie met het voortreffelijke orgel- en gitaarwerk van respectievelijk Al Kooper en Mike Bloomfield. Het bijbehorende album Highway 61 Revisited stond onlangs ook al op nummer 1 in onze lijst met de beste langspelers van 1965.