Nadat we eerder dit jaar al keken naar de beste 7”-releases uit 1964, 1974 en 1979 is het nu tijd voor 1969. Een spannend jaar voor ‘onze muziek’: The Beatles had niet lang meer te gaan, psychedelica vierde hoogtij en hard- en progrock stonden in de startblokken om het geluid van de jaren 70 te gaan vormen. Bekijk hieronder onze lijst met dé singles van 1969.

10. Brainbox – Down Man

Voor veel mensen is Brainbox tegenwoordig vooral ‘de band waarin Jan Akkerman begon’, maar laten we alsjeblieft niet vergeten dat het gezelschap zelf ook al het nodige indrukwekkende materiaal neerzette. Met debuutsingle Down Man begon het meteen ijzersterk: deze psychedelische bluestrack showt meteen waar de sterke punten van de groep lagen: het gitaarwerk van Akkerman in combinatie met die herkenbare stem van Kaz Lux. Nederlandse rock van wereldniveau, zegt men dan. Wij zeggen liever: ongelooflijk goed. [SS]

9. The Rolling Stones – Honky Tonk Women

Hoewel ook Sympathy For The Devil in 1969 op single verscheen in Japan (in andere landen pas vier jaar later) lijkt ons deze wereldwijde release een logischere keuze voor deze lijst. Een nog wat meer countrygetint arrangement van Honky Tonk Women verscheen onder de titel Country Honk op de lp Let It Bleed, maar de singleversie is duidelijk de bekendste. Ook al was Honky Tonk Women dus een non-album track, je kunt het nummer op talloze compilaties terugvinden. [DG]

8. Fleetwood Mac – Oh Well

Ver voordat Fleetwood Mac met o.a. Rumours een écht commerciële act werd, stond de band al een paar keer op nummer 1 in de Nederlandse hitlijsten. Onder meer met Oh Well, een van de bekendste songs die Peter Green ooit schreef en waarvan de riff werkelijk briljant is (later nog gekopieerd door AC/DC in Beating Around The Bush). Op sommige versies van het in hetzelfde jaar verschenen album Then Play On staat de originele, lange uitvoering van bijna 9 minuten, maar op single werd Oh Well in tweeën gehakt: Part 1 op de a-kant, Part 2 op de andere zijde. [DG]

7. Shocking Blue – Venus

Venus blijft natuurlijk één van de meest onsterfelijke songs die ons land ooit heeft voortgebracht. Toch bleef het nummer hier ‘slechts’ op de derde plek van de Top 40 steken. Toen de single in februari 1970 de Amerikaanse hitlijst veroverde, werd hij in Nederland nogmaals uitgebracht en bereikte opnieuw de nummer 3-positie. Niet alleen bij ons en in de Verenigde Staten was het succes groot: in België, Canada, Frankrijk, Italië en Spanje schopte Venus het tot de nummer 1 van de hitlijsten. Later in de jaren ’70 werd het nummer zelfs een undergroundhit in de toenmalige Sovjet Unie, in een tijd dat Westerse popmuziek daar nog streng verboden was. [SS]

6. The Kinks – Shangri-La

Voor velen een van de absolute hoogtepunten uit de carrière van The Kinks. Het zeer fraaie Shangri-La is afkomstig van de lp Arthur (Or The Decline And Fall Of The British Empire), eerder door ons uitgeroepen tot een van de beste rockopera’s ooit gemaakt. Een ander lied van die plaat, het eveneens typisch Brits klinkende Victoria, werd in Engeland een hitje, maar Nederland was een van de weinige landen waar juist Shangri-La een succes was. [DG]

5. Creedence Clearwater Revival – Fortunate Son

Veel van de beste protestsongs werden geschreven over de oorlog in Vietnam. Een van de beroemdste daarvan is Fortunate Son, een fel lied waarin John Fogerty de oorlog afkeurt en tegelijkertijd de soldaten een hart onder de riem steekt. In zijn ogen kregen de naasten van toenmalig president Nixon – dochter Julie en David Eisenhower in het bijzonder – een voorkeursbehandeling en bleven zij tijdens de oorlog mooi buiten schot. Fortunate Son leverde CCR een terechte, dikke hit op als dubbele a-kant met Down On The Corner (eveneens van het album Willy And The Poor Boys). [DG]

4. The Who – Pinball Wizard

Aanvankelijk was Pete Townshend helemaal niet tevreden over zijn haastig geschreven Pinball Wizard. “O mijn God, dit is verschrikkelijk, de meest klunzige song die ik ooit geschreven heb”, zei hij volgens de liner notes bij de cd-remaster van het album Tommy. Townshend nam toch een demo op, waar enthousiast op werd gereageerd. En terecht, want Pinball Wizard werd een dikke hit in zowel Engeland als Nederland en droeg bij aan het succes van het later dat jaar uitgebrachte Tommy. [DG]

3. The Beatles – Come Together/Something

Er verschenen uiteraard meerdere Beatles-singles in 1969, maar deze dubbele a-kant leek ons de meest logische keuze voor deze lijst. Come Together en Something blijven namelijk twee van de beste nummers van albummijlpaal Abbey Road. Kiezen welke kant van de single beter is, blijft dan ook geen makkelijke opgave. De lichte voorkeur van ondergetekende gaat in ieder geval uit naar Something, een van de beste (en meest gecoverde) Beatles-nummers van George Harrison. Hij ‘leende’ daarvoor even de titel van een toen nog niet heel bekende singer-songwriter die later zelf ook behoorlijk wat platen verkocht: James Taylor. De zanger zat destijds bij het Apple-label en had het – ook niet verkeerde – nummer Something In The Way She Moves geschreven. Zo heeft Taylor op zijn manier ook bijgedragen aan een stuk Beatlesgeschiedenis! [DG]

2. David Bowie – Space Oddity

De fictieve astronaut uit Space Oddity (die later ook nog in Bowie’s Ashes To Ashes en Hello Spaceboy zou terugkeren) raakt na een succesvolle lancering in de ruimte het contact met ‘ground control’ kwijt en kan nog net duidelijk maken dat hij van zijn vrouw houdt. Space Oddity zorgde voor de definitieve doorbraak van Bowie en het oorspronkelijk titelloze album waar het nummer van afkomstig was werd er zelfs speciaal voor hernoemd. Grappig feitje: Rick Wakeman speelt mellotron op het nummer, aangezien hij destijds in dienst was van de Trident Studios waar Space Oddity werd opgenomen. [SS]

1. Led Zeppelin – Whole Lotta Love

Alleen al vanwege die legendarische riff verdient Whole Lotta Love natuurlijk met vlag en wimpel deze positie in ons lijstje. Maar de albumopener van Led Zeppelin II is meer dan dat: het zou naast het latere Stairway To Heaven de ultieme klassieker van de band blijken en biedt met zijn speelduur van 5:33 minstens zoveel veelzijdigheid. Natuurlijk zijn er bluesinvloeden (dit keer afkomstig van het door Willie Dixon gecomponeerde You Need Love) en die worden ditmaal verpakt in een lekkere harde rocksong met halverwege zelfs een soort psychedelische, jazzy break. [SS]