Vandaag wordt de Motor City Madman Ted Nugent 65 jaar. De laatste jaren is hij bekender geworden door zijn controversiële uitspraken dan door zijn muziek. Zijn muzikale hoogtepunten stammen dan ook voornamelijk uit de jaren zeventig en tachtig, toen zijn gitaarsolo’s op hun best klonken . Hier volgt de top 10 van The Nuge.

10. Writing On The Wall

Deze bluesachtige powerballad wordt door niemand minder gezongen dan Meat Loaf. Deze track staat op het album Free For All (de tweede soloplaat van Nugent, uitgebracht in 1976) en Writing On The Wall bevat een heerlijke, jankende gitaarsolo van The Nuge.

9. Yank Me Crank Me

De tekst van dit nummer is hilarisch; “Yank me, crank me, but don’t wake up and thank me…” Yank Me Crank Me is alleen te vinden op het dubbele livealbum Double Live Gonzo!, uitgebracht in 1978. Dat album behaalde in de Verenigde Staten maar liefst drie keer de platinastatus.

8. Wango Tango

Dit nummer stamt van het album Scream Dream uit 1980, zijn laatste hoog genoteerde album in Amerika. Wango Tango het is weer zo’n typisch Ted Nugent nummer; uptempo met een zwepende gitaarsolo. De single behaalde slechts de 86ste plek in de Amerikaanse billboard top 100.

7. Wang Dang Sweet Poontang

Dit is het tweede nummer van de lp Cat Scratch Fever uit 1977, het succesvolste Ted Nugent album ooit en deze song wordt natuurlijk gezongen door Derek St. Holmes. De tekst is nogal seksistisch want Poontang is het slangwoord voor vagina: ”She is so sweet when she yanks on my meat…”

6. Free For All

De titelsong van het tweede album, uitgebracht in 1976, werd niet als single uitgebracht maar is toch een heel bekend nummer van Nugent. Het is overigens het enige nummer op dit album dat door The Nuge zelf gezongen wordt, de rest werd volgezongen door Meat Loaf en Derek St. Holmes.

5. Great White Buffalo

De liveversie op Double Live Gonzo! is uit de kunst want de rocker speelt Great White Buffalo hier waarschijnlijk honderd keer sneller en dus beter dan op het studioalbum Tooth Fang & Claw van Nugent en zijn voormalige band The Amboy Dukes. Heel hard afspelen want veel Nugentfans vinden dit zijn beste nummer.

4. Motor City Madhouse

Een track van Nugents solodebuut uit 1975, simpelweg Ted Nugent getiteld. Motor City Madhouse is waarschijnlijk een ‘eerbetoon’ aan zijn eigen bijnaam: Motor City Madman. Een stevige rocker die live heel vaak gespeeld werd en dan ook veel improvisatie – lees gitaargeweld – bevatte. Een tien minuten durende versie is te vinden op Double Live Gonzo!

3. Cat Scratch Fever

Dit nummer is vooral bekend om de zeer herkenbare gitaarriff en de nogal controversiële tekst. Het nummer gaat namelijk over het nogal uitbundige seksleven van een man en de daaruit resulterende ziekte scratch fever, of te wel syfilis. Nugent refereert hieraan in de regels: “Going to the doctor, you know you got it when you goin insane/ It makes a grown man cry”. Ted kondigde dit nummer live vaker aan als Can’t Scratch Her Beaver, en dat zegt alles.

2. Stormtroopin’

Deze track staat op het eerste soloalbum van Ted Nugent, eerder speelde hij in de beruchte Amboy Dukes. Muzikaal gezien is dat album uit 1975 waarschijnlijk zijn beste, met bekende songs als Strangehold, Motor City Madhouse en natuurlijk Stormtroopin’, dat ook te horen is op Double Live Gonzo!. Die uitvoering van Stormtroopin’ is duidelijk beter dan de studioversie. Vooral de lange gitaarsolo is dan van uitzonderlijke klasse.

1. Stranglehold

Zonder twijfel is dit het beste en misschien ook wel bekendste Nugent-nummer ooit. Stranglehold is de openingstrack van zijn eerste soloalbum en de zang is van Derek St Holmes. Maar het nummer is vooral bekend vanwege de lange, indrukwekkende gitaarsolo. Deze solo staat vaak in lijsten met de beste gitaarsolo’s aller tijden. De liveversie, die maar liefst 11:14 klokt, is nog beter! “Sometimes you wanna get higher” schreeuwt Nugent zelf in dat nummer.