Het is een vreselijk cliché in de popjournalistiek: de ‘moeilijke tweede’. Sommige debuutplaten zijn zo goed dat de verantwoordelijke band of artiest moeite heeft om met een even indrukwekkende opvolger te komen. Toch is dat een behoorlijk aantal classic rockers gelukt. Sommigen wisten zelfs een nog veel beter tweede album te maken. Denk aan Bob Dylan, Jefferson Airplane, Queen en Focus. Maar zelfs zij hebben onze top tien van tweede albums niet gehaald.

10. Rainbow – Rainbow Rising (1976)

Met de lp Ritchie Blackmore’s Rainbow leverde de nieuwe band van ex-Deep Purple-gitarist Blackmore in 1975 een uitstekend debuut af. Voor de opvolger Rainbow Rising werden de bassist, drummer en toetsenist vervangen door respectievelijk Tony Carey, Jimmy Bain en Cozy Powell. Het resultaat mocht er wezen: mede dankzij de epische nummers Stargazer en A Light In The Black werd het debuut ruimschoots overtroffen. Het beste studiowerk van Rainbow en een van de essentiële hardrockplaten.

9. Roxy Music – For Your Pleasure (1973)

Alle albums van Roxy Music uit de eerste helft van de jaren zeventig zijn goed, maar de tweede lp For Your Pleasure wordt door veel liefhebbers genoemd als het beste werk van Bryan Ferry en de zijnen. Toetsenist Brian Eno maakte hier nog deel uit van de band en draagt voor een groot deel bij aan de futuristische sound van onder meer The Bogus Man en de titelsong. Bovendien staat op For Your Pleasure misschien wel het ultieme Roxy Music-nummer: In Every Dream Home A Heartache, dat nog steeds koude rillingen bezorgt.

8. Cream – Disraeli Gears (1967)

Minder bluesy dan het debuut Fresh Cream (1966) en ook een stuk consistenter. Disraeli Gears wordt vaak gezien als het beste album uit het korte bestaan van het powertrio Cream. Sunshine Of Your Love en Strange Brew werden rockklassiekers, terwijl psychedelische invloeden interessante composities als Tales Of Brave Ulysses opleverden. Ginger Baker, Jack Bruce en Eric Clapton werden hier bijgestaan door producer Felix Pappalardi, die later zelf deel uitmaakte van een band die het ‘Amerikaanse Cream’ genoemd werd: Mountain.

7. The Band – The Band (1969)

Aangezien de befaamde ‘Basement Tapes’ met Bob Dylan nog even op de plank bleven liggen, was Music From Big Pink in 1968 het invloedrijke debuut van The Band. De vier Canadezen en één Amerikaan (Levon Helm) kwamen vervolgens met een minstens zo goede – en beter verkochte – opvolger. The Band, zoals de lp simpelweg heette, bevat ditmaal uitsluitend eigen composities als de livefavorieten The Night They Drove Old Dixie Down en Up On Cripple Creek. Er verscheen sindsdien nooit meer een album van dit niveau van de band, tenzij je het in 1975 alsnog uitgebrachte The Basement Tapes meerekent.

6. Neil Young & Crazy Horse – Everybody Knows This Is Nowhere (1969)

Na het Buffalo Springfield-avontuur en een niet helemaal geslaagd titelloos solodebuut revancheerde Neil Young zich met het magistrale Everybody Knows This Is Nowhere, waarop hij voor het eerst door Crazy Horse werd begeleid. Hoewel in commercieel opzicht niet zo succesvol als de volgende twee soloplaten After The Gold Rush (1970) en Harvest (1972), bevatte de lp drie van Youngs meest onvergetelijke songs: Cinnamon Girl, Down By The River en Cowgirl In The Sand. Nadat hij zich aansloot bij Crosby, Stills & Nash volgde de definitieve doorbraak voor de een van de grootste talenten van de twintigste eeuw.

5. Lou Reed – Transformer (1972)

Net als Neil Young had Lou Reed natuurlijk al een tijd deel uitgemaakt van een band – in zijn geval The Velvet Underground. Nadat hij dat in commercieel opzicht weinig succesvolle gezelschap verliet, bracht Reed in 1972 een gemiddeld eerste soloalbum uit, waarop hij vreemd genoeg begeleid werd door leden van Yes. Zijn tweede poging, Transformer, maakte echter – met een beetje hulp van producers David Bowie en Mick Ronson – een icoon van de New Yorker. Veel van Reeds klassiekers zijn hier te vinden, waaronder Walk On The Wild Side en Perfect Day.

4. Santana – Abraxas (1970)

Een wervelend optreden op Woodstock bezorgde Santana in 1969 de verdiende doorbraak. Het in dezelfde maand uitgebrachte debuutalbum klom omhoog naar de top vijf van de Amerikaanse albumlijst en werd een jaar later gevolgd door een nog groter succes. Abraxas was het eerste nummer 1-album van de latinrockers en bracht de hits Black Magic Woman en Oye Como Va voort, alsook de beroemde gitaarinstrumental Samba Pa Ti en de prachtige rocksong Hope You’re Feeling Better. Het succes bleef aanhouden, want het derde album kwam in 1971 ook al op nummer 1.

3. The Jimi Hendrix Experience – Axis: Bold As Love (1967)

De drie studioalbums van The Jimi Hendrix Experience zijn allemaal klassiekers, al lijkt Axis: Bold As Love net wat minder bejubeld te worden dan de voorganger Are You Experienced? (uit hetzelfde jaar) en de opvolger Electric Ladyland. Wellicht omdat er net iets minder ‘hits’ te vinden zijn op deze tweede lp. Naast het vaak gecoverde Little Wing bevat de titelsong een van zijn beste solo’s, en horen we hier misschien nog wel meer dan op zijn andere albums hoe goed Hendrix als liedschrijver was.

2. Black Sabbath – Paranoid (1970)

Als je een Black Sabbath-kenner vraagt wat de drie grootste klassiekers van de band zijn, noemt diegene zeer waarschijnlijk Paranoid, War Pigs en Iron Man. Het zegt genoeg dat deze drie rockkrakers allemaal op hetzelfde album te vinden zijn: Paranoid, het bekendste en volgens velen beste album van de metalpioniers. De bluesinvloeden van het debuut waren vrijwel nergens meer te bekennen op deze nog steeds overrompelende opvolger, met verder hoogtepunten als het mysterieuze Planet Caravan en het macabere Electric Funeral. Misschien wel het meest onmisbare album in het genre.

1. Led Zeppelin – Led Zeppelin II (1969)

Het volgens ons beste tweede album aller tijden is in 2014 alweer 45 jaar oud, maar in geen enkel opzicht gedateerd. De band wist het eerder in 1969 verschenen debuutalbum niet alleen te evenaren, maar zelfs nog te overtreffen met Led Zeppelin II. Naast de hit Whole Lotta Love kent de gemiddelde classic rock-liefhebber Led Zep-knallers als Heartbreaker, Ramble On en Thank You – als het goed is – van buiten. Zullen Led Zeppelin III en Led Zeppelin IV ook op nummer 1 eindigen als we de beste derde en vierde albums uitlichten? Dat laatste lijkt ons in ieder geval zeer waarschijnlijk.