De op 22 september 1951 geboren David Coverdale begint zijn carrière als pubzanger. Zijn eerste band heet Vintage 67 en wordt in 1966 opgericht, maar hij wordt natuurlijk bekend als zanger van Deep Purple (drie albums) en later het zeer succesvolle Whitesnake. Vooral de plaat 1987 was commercieel en muzikaal gezien een gigantisch succes. Naar aanleiding van Davids 64ste verjaardag zetten we de beste Whitesnake-songs nog maar eens op een rijtje.

10. Give Me All Your Love

Give Me All Your Love was de vijfde single van het album 1987 en verscheen in februari 1988. Het typische stadionrocknummer pur sang met een echte hairmetal-melodie was behoorlijk succesvol. De track behaalde plaats 48 in Amerika en zelfs plaats 18 in de Engelse hitparade. Het nummer is geschreven door Coverdale en John Sykes en staat nog steeds op de setlist van Whitesnake. Er bestaat ook een andere opname van deze single, waarbij de gitaarsolo door Vivian Campbell gespeeld wordt.

9. The Deeper The Love

Deze emotionele powerballad, geschreven door Coverdale en ‘onze’ Adje Vandenberg, is te vinden op het album Slip Of The Tongue uit 1989. De single verscheen in het jaar 1990 en piekte op plek 28 in de USA en op 35 in het Verenigd Koninkrijk. The Deeper The Love is een echte lovesong en de single werd in drie verschillende formats (7-inch single met Judgment Day als B-kant, 12 inch single met datzelfde nummer en Sweet Lady Luck als B-kant en als cd-single) uitgebracht. Later werd het nummer alleen nog maar akoestisch gespeeld en de eerste versie daarvan is te horen op de Starkers In Tokyo CD, met Vandenberg op de akoestische gitaar.

8. Now You’re Gone

Deze track is te vinden op het Whitesnake-album Slip Of The Tongue en de single werd uitgebracht in 1990. Now You’re Gone is een powerballad, maar het is eigenlijk ook een uptempo rocknummer met als belangrijkste muzikale kenmerken de vette gitaargeluiden van Steve Vai en de beukende drums van Tommy Aldridge. Now You’re Gone is gecomponeerd door Coverdale en Vandenberg en gaat over de  wanhopige zoektocht van een man naar een geschikte vrouw, nadat een vorige relatie is stukgelopen. De single was helaas voor de band niet zo’n groot succes, met plaats 31 in Engeland en slechts plaats 96 in Amerika!

7. Fool For Your Loving

Fool For Your Loving, geschreven door Coverdale, Marsden en Moody, stamt van het album Ready An’ Willing (1980) en is geïnspireerd door de breuk van Coverdale’s eerste huwelijk. Fool For Your Loving blijft een van de meest populaire en bekendste Whitesnake-nummers en er wordt zelfs beweerd dat het nummer oorspronkelijk voor B.B. King was geschreven. Het was de eerste grote hit van Whitesnake en behaalde dan ook de dertiende plek in de Engelse hitparade. In 1989 werd het nummer in een nieuwe versie als eerste single van het album Slip Of The Tongue uitgebracht, maar Coverdale prefereert de ‘oude’ versie van Fool For Your Loving. Bernie Marsden noemt dit trouwens zijn favoriete Whitesnake-song aller tijden. De nieuwe versie deed het in Amerika veel beter dan de oude versie, maar in Engeland kwam de nieuwe versie niet hoger dan plek 43.

6. Is This Love?

Dit is een echte cliché hairmetalballad, die oorspronkelijk voor niemand minder dan Tina Turner was bedoeld! Is This Love is gecomponeerd door Sykes en Coverdale en de videoclip, met Coverdale’s toenmalige vriendin Tawny Kitaen, behoort tot de meest iconische rockvideo’s uit die tijd. Is This Love was een grote hit voor Whitesnake, want het haalde de negende plaats in Engeland en zelfs de tweede plek in Amerika en is daarmee de grootste hit na het nog succesvollere Here I Go Again. Is This Love werd in 1994 opnieuw uitgebracht ter promotie van het album: Whitesnake Greatest Hits.

5. Love Ain’t No Stranger

Love Ain’t No Stranger staat op het album met de controversiële, seksistische titel Slide It In (1984) en die plaat betekende voor Whitesnake de commerciële doorbraak in de USA. Love Ain’t No Stranger begint als een serieuze powerballad met keyboards gespeeld door Jon Lord om daarna verder te gaan als een vette rocksong. Love Ain’t No Stranger is een van de meest serieuze en hartgevoelige love songs van Coverdale ooit en het was tevens een commercieel succes (44- GB en 34 – USA). Het nummer behoort nog steeds tot een van de klassiekers van Whitesnake en wordt ook nog steeds live gespeeld. Cozy Powell, destijds de drummer van de band, noemde Love Ain’t No Stranger een van de beste rocknummers waar hij ooit op meegespeeld heeft.

4. Judgment Day

Judgment Day, als promosingle uitgebracht, is het derde nummer op de B-kant van de lp Slip Of The Tongue. De track is een hommage aan songs als Kashmir en No Quarter, en Whitesnake klinkt tijdens dit nummer dan ook als de Led Zeppelin van de jaren tachtig. Judgment Day is geschreven door Vandenberg en Coverdale en volgens laatstgenoemde schreef hij het nummer voor Robert Plant. Het is een bombastische song met een hele herkenbare gitaariff die Coverdale de ‘Perdocan riff’ noemt, omdat hij tijdens het componeren ‘verslaafd’ was aan Percodan na een herniaoperatie. Vandenberg speelt dit nummer trouwens ook met zijn nieuwe band Vandenberg’s Moonkings en dat klinkt nog steeds super!

3. Here I Go Again

De oorspronkelijke versie van Here I Go Again, geschreven door Coverdale en Marsden, is te vinden op het album Saints & Sinners (1982) en behaalde destijds slechts plaats 34 in Engeland. Coverdale schreef de song jaren geleden (1980) in Portugal en het nummer gaat over zijn mislukte eerste huwelijk. De nieuwe versie, uitgebracht in 1987, was zeer succesvol en haalde in Amerika de eerste plaats en was daardoor meteen, en nog steeds, het succesvolste Whitesnake-nummer ooit. De muzikale verschillen tussen beide versies zijn miniem; bij de originele versie valt vooral de inventieve basriff van Neil Murray op. Tekstueel gezien veranderde Coverdale een klein beetje in het refrein: ‘Going down the only road I´ve ever known, like a hobo’ werd veranderd in ‘Like a drifter…’, omdat men misschien homo i.p.v. hobo zou verstaan! Here I Go Again werd ook zeer populair vanwege de videoclip waarin Tawny Kitaens witte lingeriesetje nogal opzien baarde. Er zijn veel verschillende versies: de originele (1982, de beste) met Jon Lord, Marsden en Moody, de opnieuw opgenomen versie (1987) met Sykes en Vandenberg’s gitaarsolo, de 1987 radiomix (USA-single) met Denny Carmasis (drums) en Dann Huff (gitaar) en de akoestische versie uit 1997 met Vandenberg op gitaar. Here I Go Again is een echte Whitesnake-klassieker en staat altijd op de setlist. Verder is het nummer in een aantal films te horen, waaronder I Still Know What You Did Last Summer (1998) en Rock Of Ages (2012).

2. Ain’t No Love In The Heart Of The City

Deze blueskraker is geschreven door Michael Price en Don Walsh en werd voor het eerst opgenomen door Bobby “Blue” Bland voor het album Dreamer (1974). Whitesnake nam het op en Ain’t No Love In The Heart Of The City is te vinden op de band’s debuut-ep Snakebite (1978). Het is een prachtige, donkere bluesballad en nog steeds een van de bekendste en beste Whitesnake-tracks. Het nummer is een equivalent van Still In Love With You (Thin Lizzy), Still Loving You (Scorpions) of Deep Purple’s Mistreated en het nummer wordt vooral gedragen door de fenomenale vocalen van Coverdale. De tekst gaat over armoede en depressies in een grote stad en de gitaarsolo’s van Moody en Marsden zijn heerlijk relaxed en melodieus. Whitesnake koos Ain’t No Love ook als titel voor het zeer populaire eerste livealbum dat in 1980 werd uitgebracht. Het was tevens de eerste hit voor Whitesnake en staat al jaren op de setlist van de band.

1. Still Of The Night

Still Of The Night, ook wel bekend als In The Still Of The Night, is waarschijnlijk een van de bekendste Whitesnake-songs en volgens mijn bescheiden mening ook de beste van de band. Still Of The Night was de derde single van het album 1987 en was zeer succesvol: 16 in Engeland en 18 in Amerika. Geschreven door Coverdale en Sykes is het een muzikale mix van blues, hardrock en metal en herinnert het vooral aan rockiconen Led Zeppelin. Still Of The Night is gebaseerd op een oude demo met een gitaarriff van Ritchie Blackmore en verder zijn er ook invloeden van Coverdale’s oude favorieten, zoals Elvis Presley en de Jeff Beck Group met Rod Stewart, te ontdekken. Coverdale’s zang is werkelijk fenomenaal en het nummer werd mede daardoor een echte livekraker voor de band. De videoclip met Kitaen werd ook, alweer, een commerciële klapper en John Sykes, maar ook Whitesnake spelen het nummer nog steeds als toegift bij hun optredens.