Het moest er maar eens van komen: ClassicRockMag bestaat inmiddels meer dan drie jaar en in die tijd hebben we talloze top 10-lijstjes gemaakt, maar een overzicht van de allerbeste albums aller tijden, daar hadden we ons nog niet aan gewaagd. Aangezien er ontzettend veel goede rockplaten gemaakt zijn, beperkten we ons deze keer niet tot tien titels, maar kwamen we – na eindeloos discussiëren – tot een heuse top 100! Daarbij kozen we overigens wel uitsluitend voor studioalbums. Na het eerste en tweede deel van de lijst vandaag de nummers 60 tot en met 41.

60. Bob Dylan – Blood On The Tracks (1975)

Bob Dylan heeft in zijn lange carrière een heleboel comebacks gemaakt, maar het album Blood On The Tracks was een ware terugkeer naar het hoge niveau dat in de jaren zestig standaard was geworden voor de zanger. De huwelijksproblemen van Dylan en Sara Lownds zouden een grote invloed hebben gehad op de aangrijpende songs, al ontkende de artiest dat zelf. Shelter From The Storm, Tangled Up In Blue, het bijtende Idiot Wind… het zijn hoe dan ook stuk voor stuk meesterlijke nummers. Dylan zei ooit eens over Blood On The Tracks: “Heel veel mensen vertellen me dat ze genieten van die plaat. Voor mij is dat lastig te begrijpen. Ik bedoel, zijn er echt mensen die genieten van dit soort pijn?” [DG]

CRM 100 - 60

59. The Kinks – The Kinks Are The Village Green Preservation Society (1968)

Het meesterwerk van The Kinks, volledig ontsproten uit het brein van Ray Davies. De vijftien songs op The Village Green Preservation Society zijn allemaal subliem, met name Village Green, Do You Remember Walter? en People Take Pictures Of Each Other. Het conceptalbum wordt op diverse heruitgaven ook nog eens aangevuld met (onder meer) de heerlijke single Days. Een van de beste albums van de jaren zestig. God Save The Kinks! [DG]

CRM 100 - 59

58. Yes – Fragile (1971)

Met het vertrek van toetsenist Tony Kaye en de komst van Rick Wakeman werd de klassieke, populairste Yes-lineup geboren, verder nog steeds bestaande uit Jon Anderson, Steve Howe, Bill Bruford en Chris Squire. Elk bandlid kreeg de ruimte om (individueel) te schitteren op het vierde album Fragile. Zo worden klassiekers als Roundabout – met die waanzinnige baslijn! –  en Heart Of The Sunrise afgewisseld met het akoestische gitaarstuk Mood For A Day van Howe en de Brahms-bewerking Cans And Brahms door Wakeman. En dan te bedenken dat de band een jaar later met een minstens zo goede plaat kwam: Close To The Edge. [DG]

CRM 100 - 58

57. Iron Maiden – Powerslave (1984)

Het succes van Iron Maiden was in de jaren ‘80 vrij consequent te noemen, en Powerslave veranderde daar niks aan. Ook voor het eerst consequent: de bandbezetting was hetzelfde als op voorganger Piece Of Mind (1983), terwijl er daarvoor bij elke plaat wel een wisseling had plaatsgevonden. Het album zou gepromoot worden met de lange World Slavery Tour, waarvan in 1985 de briljante registratie Live After Death verscheen. [AM]

CRM 100 - 57

56. Deep Purple – Deep Purple In Rock (1970)

Deep Purple heeft nooit zo rauw en heavy geklonken als op Deep Purple In Rock, het eerste studioalbum van de populairste line-up: Mark II. Vanaf het overrompelende kabaal waarmee Speed King opent, smelten de talenten van het vijftal op zelden geëvenaarde wijze samen. Natuurlijk is er het epos Child In Time dat jaarlijks terecht hoog eindigt in de Top 2000 van Radio 2, maar ook Bloodsucker (later opnieuw opgenomen voor het album Abandon), Into The Fire en Flight Of The Rat zijn essentiële hardrockkrakers. [DG]

CRM 100 - 56

55. George Harrison – All Things Must Pass (1970)

Met nummers als While My Guitar Gently Weeps en Here Comes The Sun bewees George Harrison al als liedschrijver niet heel veel onder te doen voor zijn collega’s Lennon en McCartney, maar wie had verwacht dat de ‘stille Beatle’ na het uiteenvallen van de band met zo’n subliem soloalbum zou komen? All Things Must Pass is met afstand Harrisons beste werk, briljant geproduceerd en met veel van ’s mans bekendste nummers (My Sweet Lord, What Is Life). De derde van de drie lp’s in deze set, met een aantal instrumentale allstarjams, haalt de kwaliteit misschien wat naar beneden, maar die kun je dan ook het beste zien als een vermakelijke extra. [DG]

CRM 100 - 55

54. Neil Young & Crazy Horse – Everybody Knows This Is Nowhere (1969)

Na een niet helemaal geslaagd titelloos solodebuut revancheerde Neil Young zich met het magistrale Everybody Knows This Is Nowhere, waarop hij voor het eerst door Crazy Horse werd begeleid. Hoewel in commercieel opzicht niet zo succesvol als de volgende twee soloplaten After The Gold Rush (1970) en Harvest (1972), bevatte de lp drie van Youngs meest onvergetelijke songs: Cinnamon Girl, Down By The River en Cowgirl In The Sand. Nadat hij zich aansloot bij Crosby, Stills & Nash volgde de definitieve doorbraak voor een van de grootste talenten van de twintigste eeuw. [DG]

CRM 100 - 54

53. The Rolling Stones – Beggars Banquet (1968)

Na het niet al te goed ontvangen psychedelische album Their Satanic Majesties Request (1967) keerden de Stones terug naar hun roots. Eerst met de single Jumpin’ Jack Flash, vervolgens met het album Beggars Banquet. Met die lp ging de beste periode uit de geschiedenis van de band van start. Naast de klassiekers Sympathy For The Devil en Street Fighting Man laten ook de bluesy en countrygetinte songs als Jigsaw Puzzle, Dear Doctor en Factory Girl de Stones op hun best horen. [DG]

CRM 100 - 53

52. The Jimi Hendrix Experience – Axis: Bold As Love (1967)

De drie studioalbums van The Jimi Hendrix Experience zijn allemaal klassiekers, al lijkt Axis: Bold As Love net wat minder bejubeld te worden dan de voorganger Are You Experienced? (uit hetzelfde jaar) en de opvolger Electric Ladyland. Wellicht omdat er net iets minder ‘hits’ te vinden zijn op deze tweede lp. Naast het vaak gecoverde Little Wing bevat de titelsong een van zijn beste solo’s, en horen we hier misschien nog wel meer dan op zijn andere albums hoe goed Hendrix als liedschrijver was. [DG]

CRM 100 - 52

51. Cream – Disraeli Gears (1967)

Minder bluesy dan het debuut Fresh Cream (1966) en ook een stuk consistenter. Disraeli Gears wordt vaak gezien als het beste album uit het korte bestaan van het powertrio Cream. Sunshine Of Your Love en Strange Brew werden rockklassiekers, terwijl psychedelische invloeden interessante composities als Tales Of Brave Ulysses opleverden. Ginger Baker, Jack Bruce en Eric Clapton werden hier bijgestaan door producer Felix Pappalardi, die later zelf deel uitmaakte van een band die het ‘Amerikaanse Cream’ genoemd werd: Mountain. [DG]

CRM 100 - 51

50. Alice Cooper – Billion Dollar Babies (1973)

Het zesde album van Alice Cooper betekende het commerciële hoogtepunt voor de band. De lp bereikte zelfs de nummer 1-positie in Nederland! Logisch ook, want Billion Dollar Babies geldt als een mijlpaal in de (hard)rockgeschiedenis, met veel van Coopers bekendste songs – waaronder Elected, No More Mr. Nice Guy, Hello Hooray en de titeltrack (een bizar duet met sixties-ster Donovan). Geniaal is ook I Love The Dead, met een typisch macabere Alice Cooper-tekst: ‘I love the dead before they’re cold/Their burning flesh for me to hold/Cadaver eyes upon me see nothing’. [DG]

CRM 100 - 50

49. David Bowie – Low (1977)

Na een tijdje in Zwitserland te hebben gewoond, belandde David Bowie in 1976 in Berlijn en raakte hij meer dan geïnteresseerd in de muziekscene daar, met de krautrock voorop. Hij begon te werken met Brian Eno en Iggy Pop (met die laatste deelde hij bovendien een appartement en werkte hij mee aan nummers voor diens albums The Idiot en Lust For Life). Het resulteerde in de albums Low, “Heroes” en Lodger, de zogenaamde Berlijn-trilogie. Allemaal ijzersterk, vernieuwend en invloedrijk, waarbij Low bij ons op de redactie toch net een streepje voor heeft. [SS]

CRM 100 - 49

48. Jethro Tull – Aqualung (1971)

Alleen al vanwege die briljante titelsong, met het fabuleuze gitaarspel van de immer onderschatte Martin Barre, verdient deze plaat een plek in dit lijstje. Door de lengte (ruim zes minuten) werd dat nummer geen single, maar elke classic rock-fanaat kent Aqualung van buiten. De gelijknamige langspeler werd vaak gezien als een conceptalbum, maar Anderson zelf was het daar niet mee eens. Opvolger Thick As A Brick schreef hij vervolgens als een parodie op conceptalbums. Ondanks het commerciële succes en de goede ontvangst van die opvolger blijft Aqualung de ultieme Jethro Tull-plaat. [DG]

CRM 100 - 48

47. The Beatles – Rubber Soul (1965)

Het eerste Beatles-album met uitsluitend zelfgeschreven songs sinds A Hard Day’s Night (1964) was meer dan de voorgangers het werk van een volwassen band. Elke plaat van de Fab Four was op zijn eigen manier invloedrijk en is inmiddels klassiek geworden, maar veel muziekliefhebbers noemen Rubber Soul het eerste meesterwerk van John, Paul, George en Ringo. Hoewel lang niet alle songs op single verschenen, is bijna elk nummer bekend: van de opzwepende opener Drive My Car en het met sitarklanken verfraaide Norwegian Wood tot een van Harrisons betere composities (If I Needed Someone) en Lennons Run For Your Life. [DG]

CRM 100 - 47

46. Pink Floyd – Animals (1977)

Animals is op een bepaalde manier misschien wel het meest zwartgallige albumconcept dat Roger Waters ooit bedacht. Geïnspireerd op George Orwells boek Animal Farm wordt de mensheid in drie soorten verdeeld: Dogs, Pigs en Sheep. Allen krijgen hun eigen nummer op de plaat en geen van drieën komt er bijzonder goed vanaf. Hoewel Animals het eerste Pink Floyd-album was waarop Waters niet alleen tekstueel, maar ook muzikaal de touwtjes stevig in handen had, biedt het 17 minuten durende Dogs ook compositorische input van David Gilmour en bovendien een aantal geweldige solo’s. [SS]

CRM 100 - 46

45. Dire Straits – Brothers In Arms (1985)

Een van de bestverkochte albums aller tijden, uit een tijd waarin commercieel succes nog daadwerkelijk weggelegd kon zijn voor goede muziek. Brothers In Arms kwam op nummer 1 in zowel Amerika als Engeland, terwijl ook in Nederland bijna elk nummer bekend is. Maar liefst vijf singles haalden de (Britse) hitlijsten: So Far Away, Money For Nothing (met Sting als gastzanger en co-auteur), Brothers In Arms, Walk Of Life en Your Latest Trick. Daarnaast behoort een niet-single als het ontroerende Why Worry tot het beste wat Dire Straits ooit opnam. Een plaat die meer dan dertig jaar na de release nog altijd fantastisch klinkt. [DG]

CRM 100 - 45

44. Bob Dylan – Highway 61 Revisited (1965)

Het eerste volledig elektrische album van Bob Dylan komt uit in 1965, de meest creatieve en productieve tijd uit zijn immense loopbaan. In hetzelfde jaar verscheen al het half-versterkte album Bringing It All Back Home, maar met Highway 61 Revisited is de bard helder in zijn nieuwe muzikale koers: rock zal het zijn. Met op deze plaat de all-time-hit Like A Rolling Stone, maar ook met schitterende songs als Ballad Of A Thin Man, Desolation Row en Queen Jane Approximately. [FT]

CRM 100 - 44

43. Led Zeppelin – Physical Graffiti (1975)

Het zesde en laatste echt geweldige Led Zeppelin-album was een dubbelaar, de eerste release van de band op het eigen label Swan Song (dat ook platen van o.a. Bad Company en The Pretty Things uitbracht). Gestoken in een prachtige platenhoes is vooral de eerste lp van Physical Graffiti briljant, met onder meer In My Time Of Dying, Trampled Under Foot en natuurlijk het epische Kashmir. Net zoals Black Sabbath was Led Zeppelin later in de jaren zeventig wat minder op dreef, maar ook Presence (1976) en In Through The Out Door (1979) verdienen het om gehoord te worden. [DG]

CRM 100 - 43

42. Creedence Clearwater Revival – Cosmo’s Factory (1970)

Het vierde album van Creedence Clearwater Revival (Willy And The Poor Boys) was nog niet uit of de band rond John Fogerty begon met de opnamesessies voor langspeler nummer vijf. De albumtitel verwijst naar de oefenruimte, waar vrijwel dagelijks werd gerepeteerd en waar het vol van rook was – reden voor drummer Doug ‘Cosmo’ Clifford om te spreken over ‘the factory’. Binnen een jaar kreeg dit album de gouden status (500.000 verkochte exemplaren); twee decennia later was het aantal verkochte schijfjes ruim vier miljoen. [FT]

CRM 100 - 42

41. Derek & The Dominos – Layla And Other Assorted Love Songs (1970)

Eric Clapton heeft in zijn lange carrière bij verschillende bands en als solist nooit een beter album gemaakt dan deze dubbelaar van de kort bestaande formatie Derek & The Dominos. Ook Duane Allman draagt met zijn doeltreffende gitaarspel bij aan het artistieke succes. De titeltrack klinkt nog steeds fantastisch, emotioneel geladen songs als Bell Bottom Blues, Why Does Love Got To Be So Sad? en I Looked Away zijn eveneens enkele van Claptons beste prestaties, en de lange solo in Little Wing is van onvoorstelbare schoonheid. Niet te missen. [DG]

CRM 100 - 41