Het moest er maar eens van komen: ClassicRockMag bestaat inmiddels meer dan drie jaar en in die tijd hebben we talloze top 10-lijstjes gemaakt, maar een overzicht van de allerbeste albums aller tijden, daar hadden we ons nog niet aan gewaagd. Aangezien er ontzettend veel goede rockplaten gemaakt zijn, beperkten we ons deze keer niet tot tien titels, maar kwamen we – na eindeloos discussiëren – tot een heuse top 100! Daarbij kozen we overigens wel uitsluitend voor studioalbums. Na het eerste, tweede en derde deel van de lijst vandaag de nummers 40 tot en met 21.

40. Guns N’ Roses – Appetite For Destruction (1987)

Het eerste studioalbum van Guns N’ Roses vormt een blauwdruk voor de Amerikaanse hardrockband. De groep zelf heeft inmiddels meer bandwisselingen doorstaan (destruction?) dan dat ‘ie albums voortbracht. Gelijk al op dit debuut zijn de bekende muzikale elementen van GN’R te horen: heavy metal, hardrock, bluesrock en punk. Op de zogenoemde G(uns)-kant gaat het tekstueel over misdaad, drugs, paranoia, drank en de verleidingen van de grote stad, met als grote hit Paradise City. De andere kant, R(oses), vertelt over liefde of seks, met als bekendste nummer Sweet Child O’ Mine. [FT]

CRM 100 - 40

39. Black Sabbath – Black Sabbath (1970)

Hoewel de invloed van eerdere bands als Blue Cheer, Iron Butterfly en Steppenwolf ook zeker niet onderschat mag worden, wordt Black Sabbath’s debuutalbum vaak gezien als de eerste echte heavy metal-lp. Met loodzware riffs en duistere teksten is de plaat ook ruim veertig jaar na de release nog overdonderend. Het rauwe debuut, uitgebracht op vrijdag de dertiende in 1970, werd opgenomen in slechts drie dagen en bevat latere live-favorieten als N.I.B. en de huiveringwekkende titeltrack. [DG]

CRM 100 - 39

38. John Lennon – John Lennon/Plastic Ono Band (1970)

Dit eerste post-Beatles-soloalbum van John Lennon heeft met Mother wellicht een van de meest hartverscheurende openingsnummers aller tijden. Wat volgt is eigenlijk niet veel minder intens, met onder meer Working Class Hero en God (The Dream Is Over), waarin hij de beroemde regels ‘I don’t believe in Beatles/I just believe in me’ zingt. De opnames vonden plaats nadat Lennon in therapie was gegaan bij psycholoog Arthur Janov, die de zanger zijn frustraties van zich af leerde schreeuwen – zoals dus in dat bijna pijnlijke Mother. John Lennon/Plastic Ono Band werd een meesterwerk dat het ook commercieel heel goed deed, met een nummer 1-positie in Nederland. [DG]

CRM 100 - 38

37. Neil Young – After The Gold Rush (1970)

Na het immens succesvolle Deja Vu van Crosby, Stills, Nash & Young brachten alle leden sterke én succesvolle soloplaten uit. Maar waar zijn drie collega’s nog moesten debuteren, had Neil Young al twee eerdere solo-lp’s op zijn naam staan. Voor de opnames van After The Gold Rush, dat hier en daar nog enigszins in de CSNY-sfeer blijft, schakelde de zanger en gitarist de hulp in van o.a. Crazy Horse, Nils Lofgren en Stephen Stills. Songs als Only Love Can Break Your Heart, Southern Man en het titellied behoren tot Youngs bekendste werk, maar opvolger Harvest (1972) zorgde er pas écht voor dat niemand hem nog zag als ‘Neil Young van CSNY’. [DG]

CRM 100 - 37

36. Rush – Moving Pictures (1981)

Na het ook al zo geniale 2112 (nummer 83 in deze lijst) kon Rush lange tijd vrijwel niets verkeerd doen. Het Canadese powertrio maakte het ene meesterlijke album na het andere, met als grootste commerciële en – volgens veel fans – artistieke hoogtepunt Moving Pictures. De meeste songs, waaronder klassiekers Tom Sawyer, Red Barchetta en Limelight, behoren tot de meest toegankelijke van de band, terwijl de virtuositeit van de drie muzikanten toch alle ruimte krijgt. Met name in het instrumentale YYZ, waarin drummer Neil Peart toch wel de show steelt. [DG]

CRM 100 - 36

35. Van Halen – Van Halen (1978)

Weinig platen uit de jaren zeventig klinken in de 21ste eeuw nog zo fris als dit hardrockmeesterwerk van Van Halen. Het debuut was zo waanzinnig goed dat de band in de jaren erna moeite had de kwaliteit te evenaren. Hits als Runnin’ With The Devil, Ain’t Talkin’ ‘Bout Love en de Kinks-cover You Really Got Me worden afgewisseld met minstens zo sterke tracks die niet als single verschenen, zoals Little Dreamer en Jamie’s Cryin’. En natuurlijk is er de nog altijd verbazingwekkende instrumental Eruption, met het vernieuwende gitaarwerk van Edward Van Halen. [AM]

CRM 100 - 35

34. The Who – Tommy (1969)

Geen enkel album was belangrijker voor het doorbreken van de rockopera als een op zichzelf staand genre, dan Tommy. En dat hoewel het verhaal over de blinde en doofstomme titelpersoon vrij losjes in elkaar zit: veel connecties tussen de opvolgende nummers zijn pas later bekend geworden, nadat bedenker Pete Townshend uitleg gaf of via andere vertolkingen van het concept, zoals de speelfilm uit 1975. Dat neemt niet weg dat Tommy, dankzij tracks als Pinball Wizard en Go To The Mirror! een album is dat ondanks het typische jaren 70-concept uitzonderlijk tijdloos is gebleven. [SS]

CRM 100 - 34

33. The Rolling Stones – Let It Bleed (1969)

De vier studioalbums die de Stones tussen 1968 en 1972 uitbrachten, zijn stuk voor stuk fantastisch. Let It Bleed was de tweede lp in die reeks en de eerste waarop Brian Jones’ vervanger Mick Taylor te horen was. De zeldzaam consistente plaat heeft natuurlijk meer te bieden dan alleen ‘hits’ als Gimme Shelter, You Can’t Always Get What You Want en Midnight Rambler. Luister ook naar onwijs goede albumtracks als Monkey Man en het door Keith Richards gezongen You Got The Silver! [DG]

CRM 100 - 33

32. Genesis – Selling England By The Pound (1973)

Een album dat doorgaans in één adem genoemd wordt met Close To The Edge van Yes en In The Court Of The Crimson King van King Crimson als het gaat om de grootste meesterwerken binnen de progressieve rock. En terecht. De single I Know What I Like (In Your Wardrobe) bezorgde Genesis het allereerste hitje (althans, in Engeland), maar het zijn vooral de langere stukken die werkelijk prachtig in elkaar zitten: Dancing With The Moonlit Knight, The Cinema Show, The Battle Of Epping Forest en natuurlijk Firth Of Fifth, met de onvergetelijke gitaarsolo van Steve Hackett. Een bijna vlekkeloze plaat die – anders dan sommige andere klassiekers in het genre – tegelijkertijd complex en toegankelijk is. [DG]

CRM 100 - 32

31. King Crimson – In The Court Of The Crimson King (1969)

Niet alleen is het debuutalbum van King Crimson gestoken in een van de meest iconische hoezen uit de popgeschiedenis, inhoudelijk is In The Court Of The Crimson King natuurlijk ook meesterlijk. Op deze tijdloze progplaat brengt de band rond Robert Fripp enerzijds hels kabaal in het overdonderende 21st Century Schizoid Man en anderzijds hemelse tonen in het epos The Court Of The Crimson King. Het beste debuut dat ooit uitgebracht is in de prog, zonder twijfel. [DG]

CRM 100 - 31

30. Led Zeppelin – Led Zeppelin (1969)

In weinig tijd en voor weinig geld in elkaar gezet, maar ongelooflijk goed en invloedrijk, was het debuut van Led Zeppelin. De lp klinkt in tegenstelling tot veel andere albums uit de jaren zestig nog steeds erg fris: vergelijk bijvoorbeeld alleen al de (overigens ook prima) versie van You Shook Me die The Jeff Beck Group een jaar eerder uitbracht met die van Led Zep. En dan te bedenken dat de band hetzelfde jaar nog met een minstens zo goede opvolger kwam! [DG]

CRM 100 - 30

29. Deep Purple – Machine Head (1972)

Er is waarschijnlijk geen hardrockfanaat die dit meesterwerk niet in de kast heeft staan. De zeven tracks op Machine Head zijn allemaal klassiekers, waaronder de eeuwige livefavorieten Smoke On The Water, Highway Star, Lazy en Space Truckin’. Even grandioos zijn de albumtracks Pictures Of Home en Maybe I’m Leo, en de heerlijke b-kant When A Blind Man Cries (te vinden op meerdere heruitgaven van Machine Head). Het scheelt eigenlijk haast niets met Deep Purple In Rock, maar als je maar één studioalbum van de band in huis haalt, is dit de meest logische keuze. [DG]

CRM 100 - 29

28. The Jimi Hendrix Experience – Are You Experienced? (1967)

Het debuutalbum van The Jimi Hendrix Experience is een logische, haast verplichte keuze voor deze lijst, maar bedoelen we hier de Amerikaanse of Britse versie van Are You Experienced? De tracklists verschillen nogal, maar kwalitatief ontlopen ze elkaar niet veel, aangezien alle tracks sterk zijn. Toch zullen velen de Amerikaanse versie prefereren, want daarop staan de hits Purple Haze, Hey Joe en The Wind Cries Mary. Gelukkig werden alle tracks van beide edities netjes verzameld op latere cd-edities. [AM]

CRM 100 - 28

27. Neil Young – Harvest (1972)

Er zijn weinig albums die niet alleen gelden als een standaardwerk in iemand oeuvre, maar ook in de popmuziek in het algemeen. Harvest van Neil Young is zo’n plaat. Deze klassieker uit 1972 is al weer het vierde studioalbum van de eigenzinnige Canadees, met prachtige songs als Heart Of Gold (hoor je de stemmen van James Taylor en Linda Ronstadt op de achtergrond?), A Man Needs A Maid, The Needle And The Damage Done en het titelnummer. En voor de maten uit de supergroep Crosby, Stills & Nash is ook ruimte, onder meer in het nummer Alabama. Harvest was het bestverkochte album in de Verenigde Staten in 1972. [FT]

CRM 100 - 27

26. Yes – Close To The Edge (1972)

Close To The Edge is een van de essentiële albums binnen de progressieve rock en volgens veel fans het meesterwerk van Yes. De lp bevat slechts drie tracks, waarvan de titelsong bijna negentien minuten duurt en een hele plaatkant in beslag neemt. Ook de andere twee composities, And You And I en Siberian Khatru, zijn van een verbijsterende schoonheid en subliem uitgevoerd door de misschien wel allerbeste line-up die de band ooit heeft gehad. Nog voor de release vertrok drummer Bill Bruford om zich aan te sluiten bij King Crimson. Met Alan White als zijn vervanger kwam vervolgens het controversiële Yes-dubbelalbum Tales From Topographic Oceans tot stand. [DG]

CRM 100 - 26

25. Queen – A Night At The Opera (1975)

Volgens veel critici het magnum opus van Queen en dat is zeker niet alleen te danken aan het nog steeds populaire Bohemian Rhapsody. A Night At The Opera was de plaat waarop alle vier de bandleden verantwoordelijk waren voor voortreffelijk songmateriaal: Brian May leverde onder meer het folky ’39 en het epische The Prophet’s Song af, Roger Taylor schreef en zong zijn beste lied I’m In Love With My Car, John Deacon bezorgde de band wederom een grote hit met de ballad You’re My Best Friend en Freddie Mercury kwam met minstens drie van zijn beste songs ooit. Heeft inmiddels de status van een van de beste pop/rock-lp’s aller tijden – helemaal terecht wat ons betreft! [DG]

CRM 100 - 25

24. The Beatles – The Beatles (1968)

Beter bekend als The White Album, een dubbelaar die op veel momenten nauwelijks een Beatlesplaat te noemen is omdat de leden allemaal heel erg hun eigen ding doen. De verhoudingen waren niet al te best, Ringo Starr verliet zelfs korte tijd de band omdat hij zijn rol te klein vond worden (daaropvolgend speelde Paul McCartney drums op Back In The U.S.S.R. en Dear Prudence) en producer George Martin ging halverwege de opnamesessies ineens onaangekondigd op vakantie. Het is eigenlijk een wonder dat The White Album zo briljant is geworden, maar dankzij klassiekers als Helter Skelter, While My Guitar Gently Weeps en Blackbird is dat wel het geval. [SS]

CRM 100 - 24

23. Led Zeppelin – Led Zeppelin II (1969)

Het tweede Led Zeppelin-album is inmiddels al 47 jaar oud, maar in geen enkel opzicht gedateerd. De band wist het eerder in 1969 verschenen debuutalbum (zie nummer 30) niet alleen te evenaren, maar zelfs nog te overtreffen met Led Zeppelin II. Naast de hit Whole Lotta Love kent de gemiddelde classic rock-liefhebber Led Zep-knallers als The Lemon Song, Ramble On en Thank You – als het goed is – van buiten. En Heartbreaker bevat een van de meest geniale Jimmy Page-riffs ooit! [AM]

CRM 100 - 23

22. Pink Floyd – The Wall (1979)

Twee keuzes hadden de leden van Pink Floyd toen Roger Waters in 1978 met uitgebreide demo’s op de proppen kwam: het werd uiteindelijk The Wall, een uitgebreid en maatschappijkritisch stuk vol persoonlijke woede en wanhoop van Waters. Het leverde bovendien één van de grootste tournees op die de wereld tot dan toe had gezien, waarbij de bandleden grote financiële verliezen leden (behalve Richard Wright, die tijdens de opnames van het album ontslagen was en als losse kracht weer was ingehuurd) Het andere, afgekeurde concept over vreemdgaan zou uiteindelijk ook een erg sterkte conceptplaat worden: Waters’ soloalbum The Pros And Cons Of Hitch Hiking (1984). [SS]

CRM 100 - 22

21. The Who – Who’s Next (1971)

Na het succes van Tommy werkte Pete Townshend aan een nieuwe rockopera, Lifehouse getiteld. De gitarist worstelde een tijdje met dit project, totdat hij besloot het plan van tafel te vegen en een deel van het materiaal te gebruiken voor een ‘gewoon’ album. Het resultaat was misschien wel de beste plaat die The Who ooit gemaakt heeft (of althans, in de studio). Natuurlijk zijn er de klassiekers Baba O’Riley, Behind Blue Eyes en Won’t Get Fooled Again, maar luister ook naar de schitterend door Roger Daltrey gezongen semi-ballad Getting In Tune en het bombastische The Song Is Over, dat ooit bedoeld was als de slotsong van Lifehouse. [DG]

CRM 100 - 21