In 2014, drie jaar geleden dus, kwam het veelgeprezen gelijknamige debuutalbum uit van de band van ‘onze Adje’ Vandenberg. In ons land bereikte de plaat nummer drie op de albumlijst, heel goed voor een debuut dus. De mannen gingen hierna flink toeren en waren zowel op poppodia als festivals in binnen- en buitenland te zien, zoals twee keer in Japan. Het album leverde Vandenberg’s MoonKings in 2014 de Buma Rocks Exportprijs op.

Begin dit jaar begonnen de opnames voor het tweede album in de Hilversumse Wisseloord-studio en nu is er dan de tweede langspeler. En ja, het gaat nog steeds om stevige seventies-achtige bluesy hardrock in het verlengde van bands als (uiteraard) Vandenberg en Whitesnake, die toch modern klinkt. Het geluid is lekker breed en gevarieerd en doet absoluut niet gedateerd aan.

Het gitaarwerk van Ad is weer van hoge kwaliteit, al is het niet alleen een kwestie van uitgebreid soleren, hij speelt vooral in dienst van de songs, die hij weer zelf geschreven heeft. Jan Hoving bewijst ook nu weer een van de beste hardrockzangers van ons land te zijn en de ritmesectie bestaande uit bassist Sem Christoffel en drummer Mart Nijen Es is absoluut van hoge kwaliteit en vandaar ook ongetwijfeld goed in de mix te horen.

De twaalf songs vormen samen een coherent album en er is voldoende variatie in stijl en gevoel, naast stevige rockers is er ook ruimte voor ballads. De meeste songs klokken tussen de drie en vier minuten, met het lange (7:19) The Fire als uitzondering. Voor ondergetekende is dit het hoogtepunt van de plaat, samen met What Doesn’t Kill You, Hard Way en If You Can’t Handle The Heat. Vandenberg’s MoonKings toert de komende tijd uitgebreid door ons land. Ga de band zien, je zult er vast geen spijt van krijgen!