Classic Rock Mag licht elke week de cruciale momenten uit de carrière van een legendarische band of artiest uit. Welke songs, optredens of gebeurtenissen achter de schermen zijn van grote invloed geweest op de loopbanen van deze iconen? Deze week werpen we een blik op de wonderbaarlijke geschiedenis van Queen.

1. The Great Pretender: Farrokh Bulsara verandert zijn naam in Freddie Mercury

“Ik haat het om te praten met mensen die ik niet ken. The great pretender, dat dekt de lading van wat ik doe.” Mensen die niets van Freddie Mercury weten, zullen verbaasd zijn dat een dergelijke uitspraak uit zijn mond kwam, maar toch is het helemaal waar. Mercury wist al vroeg dat hij de grootste entertainer ooit wilde worden, en misschien was het die tweestrijd die ertoe leidde dat hij zijn toevlucht zocht in een soort alter ego. Toch ging ‘Freddie Mercury’ verder dan een artiestennaam: al op de middelbare school in India noemde hij zichzelf Freddie en later zou zelfs in zijn paspoort ‘Frederick Mercury’ komen te staan. [SS]

freddie

2. A Kind Of Magic: Brian May bouwt zijn iconische Red Special-gitaar

Weinig gitaarsounds zijn zo uniek en herkenbaar als die van Brian May. In 1963 begon hij samen met zijn vader met het bouwen van het instrument dat later het geluid van Queen mede bepaalde. Vader en zoon May gebruikten voornamelijk afvalmateriaal, waaronder hout uit een 18e eeuwse open haard (vandaar een andere beroemde bijnaam voor de gitaar: The Fireplace). De ‘Red Special’ is een uniek instrument, maar het herkenbare Brian May-geluid is volgens collega-gitarist Steve Vai toch vooral te danken aan May’s manier van spelen. Zo herinnerde Vai zich in een interview hoe hij eens de Red Special mocht bespelen: “Ik speelde erop en het klonk gewoon als Steve Vai. Vervolgens ging hij spelen en klonk het als Brian May. Het was overduidelijk dat zijn toon in zijn vingers en zijn hoofd zit.” [DG]

3. Keep Yourself Alive: Het einde van Smile

De eerste belangrijke band van Brian May en Roger Taylor was het in 1968 opgerichte Smile. Studenten May en zanger/bassist Tim Staffell zochten nog een drummer en plaatsten een advertentie voor een Ginger Baker-achtige muzikant. Taylor reageerde en daarmee bestond Smile uit de helft van wat later Queen werd. Het trio kreeg een platencontract en nam een reeks niet meer dan aardige liedjes op, waaronder de single Earth. Staffell verliet de weinig succesvolle act in 1970. En gelukkig maar, want zijn vervanger was de flamboyante Freddie Mercury (overigens een goede vriend van Staffell), die wel potentie zag in May en Taylor. Mercury veranderde de naam in Queen en de rest is geschiedenis. [DG]

4. As It Began: De eerste demo’s in De Lane Lea-studio

Nadat meerdere bassisten op auditie waren gekomen, viel in 1971 uiteindelijk de keuze op student Elektronicatechniek John Deacon. Het viertal kreeg later dat jaar de grote kans om eigen songs op te nemen in de De Lane Lea-studio in Londen. De eigenaren wilden de opnameapparatuur testen om nieuwe klanten te winnen en in ruil daarvoor mocht de band gratis opnemen. Queen nam vijf tracks op: Keep Yourself Alive, Great King Rat, Jesus, Liar en The Night Comes Down. Deze werden later allemaal opnieuw opgenomen voor het titelloze debuutalbum, maar opvallend genoeg kwam de originele De Lane Lea-demo van The Night Comes Down op het album terecht, in plaats van een kennelijk inferieure heropname. [DG]

5. In The Lap Of The Gods: Doorbraak met Sheer Heart Attack

Hoewel Queen II het met name in eigen land niet slecht had gedaan, was het echte grote succes voor Queen nog altijd uitgebleven toen de band aan de opnames van Sheer Heart Attack begon. In interviews hebben Brian May en Roger Taylor wel eens gesuggereerd dat dit album voor hen een breekpunt was: als het niet voor de definitieve doorbraak had gezorgd, had Queen wel eens uit elkaar kunnen gaan. Gelukkig deed Sheer Heart Attack het bijzonder goed en gaf het Queen zijn eerste grote internationale succes. [SS]

6. Bismillah! Bohemian Rhapsody en A Night At The Opera

Met The March Of The Black Queen op het tweede album gaf Freddie Mercury al een voorproefje van de genialiteit die hij in 1975 op de wereld losliet in het legendarische Bohemian Rhapsody, afkomstig van het duurste album tot dan toe (A Night At The Opera). Hoewel Mercury aanvankelijk niet serieus genomen werd door producer Roy Thomas Baker toen hij met het basisidee kwam, liet de zanger niets in de weg staan van zijn visie. Baker had dan ook te maken met de man die later zou verkondigen: “The bigger, the better. In everything.” De vele uren werk leverden een van de belangrijkste platen (en videoclips) uit de rockgeschiedenis op. [DG]

7. “No synthesizers”? Freddie Mercury ontmoet Paul Prenter

De vroegere albums van Queen hadden altijd een duidelijke boodschap: “No synthesizers!” Vanaf The Game (1980) veranderde dit echter en met opvolger Hot Space (1982) liep het zelfs behoorlijk uit de hand, resulterend in een soort danceplaat waar niet alleen de fans, maar ook Brian May en Roger Taylor hun bedenkingen bij hadden. Volgens velen heeft Paul Prenter daar nogal een handje in gehad. Prenter was begin jaren 80 de manager van Mercury en zijn invloed zorgde er zelfs bijna voor dat Queen uit elkaar ging. Later verdween Prenter weer en ging Queen weer betere nummers maken (die commercieel tot hun meest succesvolle behoorden). En de synthesizers? Die bleven. [SS]

tumblr_lk2j0kjCDP1qevjuao1_500

8. I Want To Break Free: Bandleden nemen adempauze en gaan solo

Na het niet al te beste Hot Space waren de bandleden toe aan tijd voor zichzelf. Toch bleven ze alle vier actief. Freddie Mercury nam zijn eerste solosingle onder eigen naam op (de discohit Love Kills, met hulp van producer Giorgio Moroder), Brian May maakte een ‘minialbum’ met Eddie Van Halen en andere vrienden (het opvallend ruwe Starfleet Project), Roger Taylor begon met opnames van zijn tweede soloalbum Strange Frontier, en John Deacon drukte zijn stempel op een van zijn weinige projecten als sessiemuzikant (de rapsingle Pickin’ Up Sounds van Man Friday & Jive Junior). Ondanks geruchten over het uiteenvallen van Queen, was het einde van de band volgens Mercury ondenkbaar: “Ik dacht ooit dat we zo’n vijf jaar zouden bestaan”, zei hij in een interview, “Maar we zijn nu op het punt beland waarop we te oud zijn om uit elkaar te gaan. Kun je je voorstellen dat ik een nieuwe band zou vormen op veertigjarige leeftijd? Dat zou een beetje belachelijk zijn, nietwaar?” [DG]

9. “Hello again my beauties!” Live Aid en Wembley ’86

Live Aid 1985. Een indrukwekkende lineup met grote artiesten, maar één band stal de show: Queen, met onder meer het door het publiek enthousiast meezongen en –geklapte Radio Ga Ga. Het gaf zowel de band als de albumverkopen een enorme boost met de single One Vision en later het album A Kind Of Magic als resultaat. Wat volgde was een tournee met twee optredens in Wembley als hoogtepunt, waarvan een registratie later op cd en dvd verscheen. Zeker niet het beste concert dat Queen ooit gaf (daarvoor moeten we in de jaren 70 zijn), maar wel het meest legendarische. Als Queen niet al lang onsterfelijk was, dan was de band het nu wel geworden! [SS]

10. Who Wants To Live Forever? Freddie Mercury krijgt AIDS

Toegegeven: het is misschien wat wrang om de vreselijke ziekte van Freddie Mercury te benoemen als carrièrebepalend moment, maar het is natuurlijk wel zo. Ook al voor zijn overlijden had dit een duidelijk effect op Queen: de eenheid binnen het viertal groeide (vanaf The Miracle gingen de credits voor alle composities naar de gehele band), en met Innuendo verscheen in 1991 het beste Queen-album in tijden. Meteen na Innuendo ging Mercury door met tracks inzingen, vaak nog voor er muziek bij was opgenomen. Een deel verscheen op het postume album Made In Heaven. Mercury hield deze sessies echter niet lang meer vol. Halverwege Mother Love moest hij afbreken. Hij kwam niet meer terug in de studio. Brian May zou uiteindelijk het laatste couplet van het nummer zingen. [SS]