Het zijn drukke tijden voor Whitesnake: in het kader van de Year Of The Snake wereldtournee staan David Coverdale en zijn ‘snakes’ dit jaar meer dan zeventig keer op de planken. En dat in minder dan zes maanden tijd. Tussen de bedrijven door vond gitarist en songwriter Doug Aldrich (ook bekend van Dio, Lion en Burning Rain) onlangs nog de tijd om Nederland aan te doen met SteamRoller, een van zijn andere projecten. Aldrich aan het woord over zijn ambities en de toekomstplannen van Whitesnake.

De Whitesnake-shows in Europa liggen nog vers in het geheugen en de USA-tour is net afgerond. Nu duik je alweer in het volgende project: een Europese tour met SteamRoller, de band die je vormt met Whitesnake-gitarist Michael Devin en Burning Rain-drummer Matt Starr. Is dat niet een beetje veel van het goede?
“Zeker niet! Het is geweldig om terug te zijn in Europa, I love it here. Ik vind het heerlijk om te reizen en landen als Italië, Oostenrijk en Nederland te kunnen bezoeken. Dat is een voorrecht! De belangrijkste reden dat we nu deze korte tour doen is dat we sowieso terug naar Europa moesten, voor een ‘special event party’ met Whitesnake. Ik zei tegen Michael: ‘als we er toch zijn, waarom plakken we er dan niet een paar SteamRoller-shows aan vast?’ Het Europese publiek is heel enthousiast over wat wij met SteamRoller doen; men houdt van onze rauwe, krachtige rock met een bluesy touch.”

Is SteamRoller een Europees project?
“Nee, maar we hebben tot nu toe alleen in Europa gespeeld. Dat kwam toevallig zo uit. SteamRoller is eind 2011 ontstaan. Michael, Brian Tichy (voormalig drummer van Whitesnake) en ik opperden het idee om samen een soort van jambandje op te richten, waarmee we in kleinere clubs konden spelen. Gewoon voor de lol. Ons eerste optreden was in Frankfurt, op verzoek van versterkerfabrikant Marshall. Vervolgens hebben we nog enkele andere Duitse shows gedaan. Dat was super. We besloten dit een vervolg te geven. SteamRoller speelt overigens alleen covers, waar we onze eigen draai aan geven. Brian Tichy hoort inmiddels niet meer tot de ‘drie musketiers’, na Joe Travers heeft Matt Starr uiteindelijk de rol van drummer op zich genomen.”

Zijn er plannen om eigen SteamRoller-werk uit te brengen?
“Wie weet. Toevallig hadden Michael en ik het er vandaag over dat het leuk zou zijn om wat eigen nummers te schrijven. We werken ontzettend graag met elkaar. Maar we zien wel hoe het loopt. We moeten er ook tijd voor vinden; ons drukke schema is waarschijnlijk het grootste obstakel.”

2013 is een druk jaar voor Whitesnake. Wat staat er op de rol voor 2014? Een sabbatical? Of wellicht een nieuw album?
“Ik weet het niet. De Year Of The Snake Tour is pas in oktober ten einde. Daarna nemen we rust, tot januari. David (Coverdale, red.) en ik hebben er wel over gesproken om nieuwe nummers te gaan schrijven. Misschien wordt het inderdaad een volledig album, maar de release zal dan niet eerder zijn dan eind 2014. Daarbij wil David volgend jaar ook weer gaan toeren, dus ik weet niet hoe het gaat lopen. We gaan samen aan de slag en zien wel waar het schip strandt. Er zijn nog geen definitieve plannen.”

David en jij schrijven en produceren de meeste Whitesnake-songs samen. Hoe gaan jullie te werk?
“Om tot nieuw materiaal te komen, moet je eerst samen een duidelijke keuze maken: gaan we voor een heavy plaat, een rockplaat of een akoestische plaat? Terwijl je daarover praat, begint het idee zich al te ontwikkelen, in je hoofd en hart. In het begin lijkt zo’n nieuw album een gigantische berg, waar je nauwelijks overheen kunt kijken. Het is zo’n enorme hoeveelheid werk… Maar dan begin je met een akkoord, een korte melodie. Een paar dagen later schrijf je weer iets. En voordat je het weet, ben je twee maanden verder en heb je vijf nummers geschreven. En ben je al halverwege die berg. Stukje bij beetje, dat is de beste strategie!”

David Coverdale is inmiddels 62. Op een dag stopt hij waarschijnlijk met optreden. Wat dan? Is er nog een muzikale toekomst voor Doug Aldrich na Whitesnake?
“Het is te vroeg om daarover na te denken. David still loves to rock! En er zijn ontzettend veel plannen, er zitten nog talloze nieuwe Whitesnake-projecten in de pijplijn. In ieder geval komt er nog een akoestische plaat. En David blijft zeker toeren. Wellicht neemt hij alleen wat gas terug.”

Het volgende album wordt dus een akoestische plaat?
“Misschien. Ik vind akoestisch spelen geweldig, ik houd van het geluid van een akoestisch gitaar! David en ik hebben wat dit betreft al het nodige geprobeerd. Nummers als Til The End Of Time, One Of These Days, Fare Thee Well en Forevermore lenen zich prima voor een akoestische uitvoering. Het worden hele andere songs. Maar ook het stevigere werk is prima geschikt om akoestisch te spelen. Ik stelde David bijvoorbeeld voor om een akoestische versie te maken van Slow an’ Easy. Hij stond niet te trappelen. Ik liet hem horen wat ik in gedachten had en sindsdien vertrouwt hij me volledig. Ik kan elk nummer omtoveren tot een akoestische song. Zelfs Still Of The Night. En dat terwijl de song mensen nog steeds hetzelfde gevoel geeft. Er is alleen meer ruimte voor David’s stem. Kortom: we gaan met Whitesnake zeker nog iets akoestisch doen. En wellicht komt er ook een akoestische toer. “

Wat zijn de plannen met Burning Rain, waarmee je dit voorjaar het album Epic Obsession lanceerde?
“Ik wil graag een Europese tour doen met Burning Rain, dat zou geweldig zijn. Misschien volgend jaar. Maar dat hangt er vanaf wat de plannen zijn met Whitesnake. Die band voor mij eerste prioriteit. Als David zegt ‘Let’s work’, dan sta ik tot zijn beschikking!”

Wat is jouw persoonlijke Whitesnake-favoriet?
“Dat is een lastige vraag. Normaal gesproken is Slow an’ Easy mijn all-time favoriet. Maar nu neig ik toch naar Here I Go Again. Ik hoorde laatst zo’n geweldige versie van dit nummer – ik weet niet wie de uitvoerende was – en toen luisterde ik weer eens goed naar de tekst. En ik hoorde weer hoe geweldig deze is. Dus op dit moment staat Here I Go Again bovenaan mijn lijst. Vanwege de tekst, maar ook zeker vanwege de fantastische akkoorden.”

Je behoort tot de beste gitaristen in de rockscene. Wie inspireerden jou?
“Er zijn veel gitaristen die mij inspireren. Maar als ik moet kiezen, ga ik voor Jimmy Page. Ik vind het geweldig wat hij doet en wat hij heeft betekend voor de rockmuziek. De manier waarop hij gitaar speelt, de nummers die hij heeft geschreven: fantastisch! Zijn muziek heeft mijn leven absoluut verrijkt. Daarnaast houd ik ook van Jimi Hendrix, Jeff Beck, Gary Moore, Eddie Van Halen en Adrian Vandenberg. Mijn eigen gitaarspel lijkt waarschijnlijk het meest op Adrian Vandenberg of Michael Schenker. Maar ik doe wel mijn best om er ietwat van de befaamde Jimmy Page-flair in te brengen.”

Tot slot: Nederland is altijd een speciale plek voor Whitesnake als groep en voor de diverse bandleden. Waarom? Is dat nog altijd de erfenis van Adrian Vandenberg?
“Dat komt waarschijnlijk door het bier, haha. Natuurlijk heeft het te maken met Adrian: hij heeft een verleden met Whitesnake en is een van onze ambassadeurs. En een belangrijke muzikant in Nederland. Maar het komt zeker ook door onze muziek: Nederland houdt van David en van zijn songs. En men waardeert ook het werk van Reb (Beach, red.) en mij. We komen het liefst ieder jaar naar Nederland, als dat mogelijk is. In ieder geval iedere tour.”