De wereldberoemde classic rocker Steve Lukather kennen we natuurlijk vooral van Toto. Begin dit jaar bracht hij echter zijn nieuwe soloalbum Transition uit. Ter promotie van die fijne plaat geeft hij later deze maand soloshows in Amsterdam en Breda. Bovendien staat hij met zijn oude band Toto dit jaar in Ziggo Dome. Classic Rock Mag sprak het sympathieke gitaaricoon over de memorabele concertervaringen in het recente verleden en de nabije toekomst.

“2012 is een geweldig jaar geweest”, vertelt de stergitarist met een grote grijns op zijn gezicht, “Voor een vent van mijn leeftijd ben ik drukker dan ooit tevoren. Ik ben ook gelukkiger en waardeer het allemaal veel meer. Natuurlijk is het zwaar om alles te combineren met mijn kinderen. Er zijn twee huwelijken door de plee gespoeld, maar mijn kinderen houden van me. Mijn eigen vader zat in de filmwereld, achter de camera. Hij ging ook vaak zes maanden weg, maar ik hield niet minder van hem. Het was gewoon wat hij deed. Maar als ik thuis ben, ben ik ook écht thuis. Ik voorzie iedereen van een leuk leven. Het is een ontzettend coole baan, maar het blijft een baan. Ik heb wel Skype, dus dat helpt.”

Lukather moet de afgelopen tijd wel een van de drukst bezette rocksterren ter wereld zijn geweest. Hij maakte een soloplaat (Transition), begon aan een boek, toerde weer met Toto, gaf ‘G3’-concerten met Joe Satriani en Steve Vai, en trad op met een van zijn jeugdhelden: Ringo Starr (als lid van diens All Starr Band). Vooral op dat laatste kijkt de 55-jarige rockster met veel plezier terug: “Het was een enorme eer om met Ringo op te treden. Ik maak muziek dankzij The Beatles. Behalve John heb ik de kans gekregen met alle Beatles samen te mogen werken, maar mijn band met Ringo is waarschijnlijk de meest hechte. George en ik raakten als eerste bevriend, hij was mijn eerste gitaarheld. Paul was een echte gentleman, maar met Ringo heb ik de meeste tijd doorgebracht. Ik hou gewoon van die man!”

crm_stevelukather02

G3
Toch was ook het G3-project – waarbij drie topgitaristen eerst een individuele set spelen en aan het eind van de avond samen jammen – een ervaring om nooit te vergeten: “Ik ging voor meer substantie dan alleen maar snel gitaarspel. Er zijn ontzettend veel geweldige gitaristen. G3 maakte me erg nederig. Soms dacht ik: ‘Jongens, laat ook wat voor mij over, ik ben het oudje hier’, haha. Niet helemaal waar natuurlijk, want Joe is eigenlijk een jaar ouder dan ik. We zijn gewoon goede vrienden en hebben enorm respect voor elkaar. Ik was dan ook erg vereerd toen ze mij vroegen en ik had een geweldige tijd. Helaas zijn er altijd mensen die roepen ‘Lukather sucks’. Ik ben ook gestopt met het lezen van commentaar bij YouTube-filmpjes. Dat zouden ze echt gewoon weg moeten halen. Het heeft geen enkel doel. Het zijn gewoon een paar boze mensen bij elkaar. Ooit raakte dat me. Als je al dat negatieve over je heen laat komen, is het alsof je jezelf snijdt omdat je jezelf haat. Ik verwacht heus niet dat iedereen van me houdt. Ik ben gewoon blij dat ik dit mag doen. Vaak denken mensen ook dat ik tijdens zo’n show Africa ga zingen of zoiets, maar dan horen ze een andere kant van mij. Misschien denken ze dan: ‘O, deze vent is eigenlijk best cool.’ Dat helpt me vooruit als artiest.”

“Die jongens zijn veel betere gitaristen dan ik”, zegt Lukather over zijn G3-collega’s Vai en Satriani, “Het was geen wedstrijd, want die hadden zij toch wel gewonnen, maar ik was best nerveus voor de eerste show. Niet vanwege Vai en Satriani, maar voor de reactie van het publiek. Ik ben natuurlijk gewoon de gitarist van Toto en er zijn veel jongeren die me niet echt kennen. In mijn eentje maak ik toch wel andere muziek. De individuele sets waren serieus, maar tijdens de jams waren we als kinderen die samenkomen en flinke lol hebben. Uiteindelijk zijn we gewoon vrienden die het podium opgaan, keihard spelen en zich gedragen als complete idioten. Het was een eer om aan de G3-familie toegevoegd te worden, maar ik weet niet of ik het weer wil doen. Ik heb veel meer te bieden dan alleen gitaarsolo’s. Er zijn gitaristen als Jeff Beck, Satriani en Vai die uitsluitend instrumentale albums maken. Bij hen werkt dat.”

crm_stevelukather03

Waar zijn de vernieuwers?
Gitaarvirtuozen als Eric Johnson, John Petrucci en Steve Morse, die in het verleden allen deel uitmaakten van de steeds verschillende G3 line-ups, lijken er in de huidige generatie muzikanten helemaal niet meer te zijn. “Ja, waarom is dat toch? Kinderen leren volgens mij alle trucjes op het internet en gaan van a naar z zonder het middengedeelte: de pijn, het lijden dat je nodig hebt om de techniek onder de knie te krijgen en echt goed te worden. Er komt vast weer een gitaarheld, maar waar is nu de nieuwe Eddie Van Halen? Wanneer komt er weer een echte vernieuwer? Het grootste compliment dat iemand me kan geven is: ‘Ik herken je stijl’. Je eigen stijl ontwikkelen kost jaren en jaren. Tom Morello was waarschijnlijk de laatste die echt iets anders deed. Ik denk dat artiesten tegenwoordig meer op hun uiterlijk letten dan op hun spel, wat erg onzinnig is. Dan vraag ik me af, ‘Waarom besteed je niet zo veel aandacht aan je gitaarspel?’ Omdat het moeilijk is! Je kunt mensen wel voor de gek houden met een paar akkoorden, maar je kunt niet even snel een virtuoos worden. Daar is geen trucje voor.”

Naar aanleiding van zijn recente album Transition geeft Lukather ook soloshows, zoals op 26 maart in Paradiso. Daarbij moet hij ook de leadzang voor zijn rekening nemen: “Ik rook en drink niet meer, waardoor mijn stem beter is gaan klinken. Live zingen is zwaar, want er zijn geen frets. Je kunt niet zomaar even omhoog stemmen. Bovendien kan er natuurlijk slijtage ontstaan of je kunt een verkoudheid oplopen. Ik heb altijd mensen bewonderd die heel goed kunnen zingen en ik word beter omdat ik nu goed voor mezelf zorg. Een plaat opnemen is als schilderen. Je kunt zeggen: ‘O, dat vind ik niet mooi’ en je wist het uit, maar live spelen is als Formule 1. Er kan van alles fout gaan. Maar als je tegen een muur knalt, kun je nog steeds doorrijden en de race winnen.”

Steve Lukather speelt op 26 maart in Paradiso, Amsterdam en een dag later in Mezz, Breda. Met Toto treedt hij 8 juni op in Ziggo Dome, Amsterdam.