Geniaal en gevaarlijk, zo wordt Cream-drummer Ginger Baker, die vandaag zijn 75ste verjaardag viert, beschreven door zijn collega’s. Baker was – en is nog steeds – net zo antisociaal en onvoorspelbaar als dat hij getalenteerd is. De rockumentary Beware Of Mr Baker vertaalt deze extreme kanten van de percussionist naar het scherm.

De roodharige madman heeft eigenhandig de rockdrumsolo uitgevonden en vele onderhand wereldberoemde muzikanten geïnspireerd om de drumstokken op te pakken. Als kind was Baker al onvermoeibaar op zijn schoolbank aan het drummen met zijn handen. Wanneer hij – aangespoord door zijn klasgenoten – voor het eerst achter een drumstel kruipt, kan hij tot zijn eigen verbazing het instrument meteen bespelen. Op dit moment besluit hij dat hij muzikant wordt. Maar drummen is niet het enige waar de jonge Baker zijn vuisten voor gebruikt. Op zijn veertiende ontvangt hij een brief van zijn in de oorlog omgekomen vader. Op dat moment is Baker op school regelmatig het mikpunt van mishandelingen. In de brief geeft zijn vader het advies dat hij in het leven ‘zijn vuisten moet gebruiken’. Hierna slaat Baker voor het eerst terug en verlaat deze vechtlust hem nooit meer.

Wanneer hij de Schotse bassist Jack Bruce ontmoet, weet hij dat hij zijn muzikale tegenhanger heeft gevonden. Baker heeft onderhand een goede naam voor zichzelf gevestigd als jazzdrummer. Ze beginnen samen te spelen in de r&b-band Blues Incorporated. Een paar jaar later vormen ze met Eric Clapton de driekoppige superband Cream. De bandleden zitten muzikaal op dezelfde lijn, maar onderling schuurt het. Bruce en Baker kunnen elkaar niet luchten of zien. Dit is vooral te wijten aan de heroïneverslaafde, agressieve Mr Baker. Clapton beschrijft hem als ‘ontzettend antisociaal’. Cream creëert grootse rocknummers als Sunshine Of Your Love en White Room, maar blijft maar twee jaar samen.

Baker boekt hierna nog muzikaal succes met onder andere Blind Faith, maar hij lijkt zichzelf te blijven saboteren met zijn temperament. De mensen die met hem samenwerkten hebben nauwelijks een goed woord voor hem over. Tevens laat hij op het hoogtepunt van zijn carrière plotseling zijn vrouw, kinderen en fans achter om naar Afrika te gaan. Zelfs op hoge leeftijd beledigt Baker de maker van de documentaire, Jay Bulger, regelmatig tijdens de gefilmde interviews. Uiteindelijk slaat hij de journalist zelfs tot bloedens toe met zijn wandelstok. Gelukkig reageert Bulger met geduld en een gezonde dosis humor op de situaties, want volgens hem is het een teken dat de madman in Baker nog altijd springlevend is.