Op 1 september is het precies 30 jaar geleden dat Mötley Crüe het meest succesvolle album Dr. Feelgood uitbracht. Wereldwijd werden er bijna 7 miljoen exemplaren van verkocht, waarvan uiteraard de meeste in de VS.

Eind jaren ’80 nemen zowel de populariteit van Mötley Crüe als het drugsgebruik van de bandleden toe. De anti-climax vindt plaats wanneer bassist Nikki Sixx in 1987 bijna aan een overdosis bezwijkt. Een wat overijverig radiostation brengt per abuis het nieuws van zijn overlijden op de radio. Sixx: “Direct nadat ik weer bijkwam, heb ik alle slangen uit m’n arm getrokken en ben ik naar buiten gelopen. Bij de ziekenhuisingang zaten een paar huilende meisjes met kaarsjes en mijn foto, ze waren geloof ik wel verbaasd mij te zien lopen”.

Onder druk van het management en na enige zelfreflectie besluiten Sixx en de rest van de band te stoppen met drugs. Dr. Feelgood zal dan ook het eerste album worden dat de heren ‘sober’ zullen opnemen. Hiervoor gaan ze speciaal naar Vancouver in Canada, om ver verwijderd te zijn van verlokkingen van Los Angeles. Voor de productie wordt Bob Rock ingeschakeld. Deze perst het uiterste uit de band. Hij laat gitarist Mick Mars twee weken hetzelfde nummer spelen voor hij tevreden is. Ook zanger Vince Neill heeft het zwaar te verduren onder Bob Rock. Drummer Tommy Lee vertelde daarover in een interview: “Toch was het een fijne periode, weg van alle gekkigheid en met de hele band gefocust op een geweldig album.” Steven Tyler (Aerosmith) en Bryan Adams, die op dat moment ook in Vancouver zijn, zorgen net als de leden van Skid Row voor enkele gastbijdragen.

Wanneer je in 2019 opnieuw naar Dr. Feelgood luistert, valt de productie direct op. Lars Ulrich van Metallica besloot na het beluisteren van Dr. Feelgood dat Bob Rock absoluut de producer van het volgende Metallica-album moest worden.

De nummers op Dr. Feelgood verwijzen naar de hervonden soberheid van Mötley Crüe, Dr. Feelgood gaat over hun dealer en Kickstart My Heart verwijst naar de reanimatie van Nikki Sixx na zijn overdosis. Een titel als Time For Change spreekt voor zich. Teksten en titels zijn bij Mötley Crüe nooit echt poëtisch, maar een titel als Rattlesnake Shake zou vrij vertaald in het Nederlands ook op een Kabouter Plop-album kunnen staan. Toch is er met de meeste nummers helemaal niets mis, Nikki Sixx is stiekem een prima songwriter van goed in het gehoor liggende popliedjes.

Waren de albumcovers van Mötley Crüe in het verleden nogal kitsch, deze keer werd tatoeageartiest Kevin Brady gevraagd een bewerking te maken van een illustratie van Don Brautigam. Deze laatste was ook verantwoordelijk voor de Master Of Puppets-album hoes van Metallica. Brady was bekend van de tatoeages die hij zette bij Ozzy Osbourne, Billy Idol en uiteraard de leden van Mötley Crüe.

Voordat Mötley Crüe met Brady in zee ging, lag er een ontwerp van een figuurtje met een enorme injectiespuit. Dat ontwerp leek gezien Nikki Sixx en zijn hervonden soberheid niet zo’n goed idee.