Met het precies veertig jaar geleden uitgebrachte Apostrophe (‘)  oogstte Frank Zappa onwaarschijnlijk commercieel succes. De lp was de eerste en enige van de hilarische rocker die de Amerikaanse top tien bereikte.

Het deels rond dezelfde tijd opgenomen Over-Nite Sensation (1973), dat al een van Zappa’s best verkochte platen tot dan toe was, blijft samen met Apostrophe (‘) een van de meest toegankelijke werken uit de gigantische discografie van de onvergelijkbare muzikant en componist. Dat is niet alleen te danken aan de als altijd komische teksten, maar ook aan het fantastische gitaarwerk dat vanaf de lp Hot Rats (1969) steeds meer een plek op de voorgrond kreeg  – en waar later zelfs hele platen mee werden gevuld, zoals de Shut Up ’N Play Yer Guitar-reeks.

Hoe goed Zappa kon soleren, maakten nummers als Montana en Fifty-Fifty op Over-Nite Sensation al duidelijk. Op Apostrophe (‘) nam Zappa wederom de ruimte om zich lekker uit te leven, ditmaal onder meer in de instrumentale titeltrack. Deze opwindende jam met voormalig Cream-bassist Jack Bruce en de van o.a. Derek & The Dominos bekende drummer Jim Gordon riepen we eerder uit tot een van de beste Zappa-instrumentals.

Het openingsnummer Don’t Eat The Yellow Snow (in een iets langere versie uitgebracht op single – met weinig succes – en een ware Zappa-klassieker) introduceert het maffe verhaal van de baby-Eskimo Nanook, die in de daaropvolgende track Nanook Rubs It wraak neemt nadat zijn ‘favorite baby seal’ wordt gemept door een stroper. Apostrophe (‘) was echter geen conceptalbum. Uncle Remus (mede gecomponeerd door de vorig jaar overleden George Duke) was bijvoorbeeld vernoemd naar een fictief personage uit verhalen uit de negentiende eeuw, die (zo vond men later) een racistische ondertoon hadden. De afsluiter Stink-Foot gaat terug naar de platte humor van sommige songs op Over-Nite Sensation.

Apostrophe (‘) bleek Zappa’s meest succesvolle plaat tot dan toe in Amerika, met een eerste (en enige) top tien-notering in de albumlijst. Naast een commerciële uitschieter voegde het muzikale genie met deze lp ook weer een creatief hoogtepunt aan zijn carrière toe, al weten we allemaal dat daar nog wel meer van volgden.