Op 29 maart 1979 werd de langspeelplaat Breakfast In America van de Britse band Supertramp uitgebracht op het A&M Records-label. Het was het zesde album van de in 1969 opgerichte band (eerst nog Daddy geheten) en de opvolger van Even In The Quietest Moments uit 1977. Breakfast In America werd het meest succesvolle album van de band, met alleen al in de Verenigde Staten een verkoop van minstens vier miljoen exemplaren.

De opnames werden tussen de maanden mei en december 1978 gemaakt in de The Village Recorder (Studio B) in Los Angeles, met geluids/opnametechnicus Peter Henderson als producer. De bandleden werkten mee als co-producers. Voordat de daadwerkelijke opnames begonnen maakten de beide songwriters, Roger Hodgson en Rick Davies, demo’s van de door hen geschreven songs in hun respectievelijke huisstudio’s, zichzelf begeleidend op hun respectievelijke akoestische en Wurlitzer piano’s.

Daarna trokken ze in april en mei naar de Southcombe Studios in Burbank, California om daar samen aan uitgebreidere, op acht sporen, demo’s te werken. Om te voorkomen dat er ellenlang over het mixen zou worden gedaan besloten de band en de producer en diens team een week lang te besteden aan het experimenteren met verschillende geluiden om zo de perfecte arrangementen te vinden. Helaas bleek dit zinloos, want de technici hadden ruim twee maanden nodig om de gewenste perfecte mix te vinden, wat niet echt lukte; ze stopten daarmee omdat de tijd op was, niet omdat men tevreden was. Voor de mix werd de Crystal Sound Studio B, Los Angeles afgehuurd.

De bezetting van Supertramp bestond uit: zanger/toetsenist Rick Davies, zanger/pianist/gitarist Roger Hodgson, bassist Dougie Thomson, drummer Bob C. Benberg, saxofonist en andere blaasinstrumenten John A. Helliwell.

Hoewel Rick Davies en Roger Hodgson de songs apart van elkaar schreven, besloten ze gezamenlijk wat het thema van het album zou worden. In eerste instantie zou dat gaan over de verhouding en uiteenlopende idealen van beide mannen, dat als titel Hello Stranger zou krijgen. Volgens Roger gingen sommige songs over twee mensen die met elkaar èn tegen elkaar praatten om op die manier elkaars tegenstellingen te bespreken en wellicht de ander te overtuigen. Maar uiteindelijk besloten ze om hier niet verder mee te gaan en er een album met leuke songs van te gaan maken. Rick wilde de titel behouden, maar liet zich door Roger overhalen om dat in Breakfast In America te veranderen. Het album geeft een vrolijke en satirische blik op het leven in en de cultuur van Amerika, door de ogen van Britten die onder meer vanwege de hoge belastingen in hun thuisland waren geëmigreerd. De satire zit niet alleen in drie van de songs, Gone Hollywood, Breakfast In America en Child Of Vision, maar ook in de hoes. Het opvallende artwork is van Mike Doud , met Manhattan als een opgedekte ontbijttafel en actrice Kate Murtagh als Vrijheidsbeeld/serveerster. De ‘breakfast’ bandfoto op de achterkant van de hoes werd gemaakt in Bert’s Mad House, een bekend restaurant in Manhattan.

De samenwerking tussen Davies en Hodgson verliep deze keer zonder echte strubbelingen, wat voorheen (en daarna) wel eens anders was. Beide leverden vijf songs aan voor het album, al werden alle songs aan beide toegeschreven. Het album wordt algemeen genoemd als het ‘magnum opus’ van Supertramp.

Het album Breakfast In America duurt in totaal ruim 46 minuten. Kant A: Gone Hollywood (Davies), The Logical Song (Hodgson), Goodbye Stranger (Davies), Breakfast In America (Hodgson), Oh Darling (Davies). Kant B: Take The Long Way Home (Hodgson), Lord Is It Mine (Hodgson), Just Another Nervous Wreck (Davies), Casual Conversations (Davies), Child Of Vision (Hodgson). Rick zong al zijn songs, Roger de zijne, behalve op Gone Hollywood, waarop ze beide zingen en op Child Of Vision, waarop Rick, Roger èn saxofonist John Helliwell zingen.

Het door pers en publiek goed ontvangen album werd uitgebracht op vinyl en muziekcassette. In 1983 kwam de eerste cd-versie uit, in de VS. In 1984 was Europa aan de beurt. In 1986 werd de eerste geremasterde cd uit, in Japan. In 1990 een remaster op Ultradisc 24 KT Gold cd. In 2002 kwam er een geremasterde re-issue uit, in 2010 verscheen een deluxe editie als dubbelcd, met op de tweede disc live-opnamen uit Parijs (songs die niet op het live-album Paris staan), Wembley en Miami. In datzelfde jaar kwam er ook een super deluxe editie uit, met naast de hiervoor genoemde dubbelcd ook een vinyl-lp, dvd, boek en diverse memorabilia. In 2013 bracht A&M een Blu-ray high definition disc uit, waarop het album in verschillende versies te beluisteren is, zoals 2 Channel DTS-Master Audio 24bit/96 kHz, 2-Channel Dolby True-HD 24bit/96 kHz en 2-Channel PCM 24bit/96 kHz. Vreemd genoeg géén surround versies! In 2018 tenslotte werd een Hybrid SACD uitgebracht.

Zoals hierboven vermeld was Breakfast In America het meest succesvolle album van Supertramp. Of dit het beste album van de band is, daarover verschillen de meningen nogal… Het album werd in drie categorieën genomineerd voor een Grammy Award in 1980, twee beeldjes werden gewonnen (beste verpakking en beste technisch opgenomen niet-klassieke album) en de derde, beste album, werd niet gewonnen. In veel landen werd de nummer één positie op de albumlijsten bereikt, zoals in de Verenigde Staten, Canada, Australië, West-Duitsland, Frankrijk, Nederland, Noorwegen, Oostenrijk, Nieuw-Zeeland en Spanje. Platina-onderscheidingen ontving de band in Nederland (100.000 exemplaren), Verenigd Koninkrijk (300.000), Verenigde Staten zelfs 4x platina (ruim 4.000.000) en in Canada zelfs een diamanten onderscheiding voor de verkoop van ruim 3.000.000 stuks.  

Supertramp heeft sinds 2015 niet opgetreden vanwege ziekte van Rick Davies. Roger Hodgson begon afgelopen herfst met de Breakfast In America 40th Anniversary Tour, waarmee hij een eerbetoon brengt aan het album. Hij komt dit jaar voor verschillende optredens naar ons land: Muziekgebouw Eindhoven (20 mei), ParkCity Heerlen (30 juni), Muziekcentrum Enschede (2 juli) en Carré Amsterdam (3 en 4 september); de meeste concerten zijn overigens al uitverkocht.