Elke keer dat ik Physical Graffiti weer eens opzet – en dat gebeurt nog regelmatig – kan ik niet geloven dat dit fantastische album al veertig jaar oud is! Led Zeppelins enige dubbelplaat klinkt namelijk anno 2015 nog steeds fris en zeer dynamisch. Physical Graffiti is een uiterst creatief en experimenteel album en tevens de favoriet van zanger Robert Plant, en ik snap wel waarom.

Enkele ‘nutteloze’ wetenswaardigheden over Physical Graffiti zijn: op dit album staat het kortste (Bron-Yr-Aur) en het langste (In My Time Of Dying) Led Zeppelin-nummer, het maken van het album duurde meer dan twee jaar en het gebouw op de hoes (96/98 St. Mark’s Place, New York) is hetzelfde gebouw waar The Rolling Stones de videoclip van Waiting On A Friend opnam. Verder is Led Zeppelins zesde studioalbum het eerste dat de band uitbracht via het eigen Swan Song-label.

In eerste instantie had Led Zeppelin geen dubbelalbum in gedachten, maar de eerste acht nummers duurden te lang voor een normale lp, dus werden er eerder opgenomen overgebleven tracks van Led Zeppelin III, Led Zeppelin IV en Houses Of The Holy gebruikt om er een dubbelaar van te maken. De vijftien nummers op Physical Graffiti zijn een mix van hardrock, orkestrale rock, progressieve rock, funk, akoestische rock & roll, bluesrock, countryrock en softrock, en vooral In My Time Of Dying, The Rover en Kashmir behoren tot het beste songmateriaal dat deze Engelse band ooit op plaat heeft gezet.

Physical Graffiti is zeker geen gemakkelijk album om naar te luisteren, want de nogal rare nummers, zoals het erg rustige Down By The Seaside, het instrumentale, akoestische Bron-Y-Aur (wat bijna niemand fatsoenlijk kan uitspreken trouwens), of het soul/funk-achtige Trampled Under Foot, zijn nou niet direct typische Led Zeppelin-rocksongs en vergen nogal wat inlevingsvermogen van de luisteraar.

Het album werd vakkundig geproduceerd door Jimmy Page en Physical Graffiti was commercieel een gigantisch succes, want Physical Graffiti behaalde in Canada, Groot-Brittannië en Amerika de eerste plek in de album hitlijsten en ging maar liefst zestig miljoen keer over de toonbank! De enige single van het album, Trampled Under Foot, dat volgens sommige critici herinnerde aan Kool And The Gang, deed het commercieel gezien niet zo goed.

Vandaag zal ook een geremasterde versie van Physical Graffiti verschijnen die zeer de moeite waard is om aan te schaffen, want de super deluxe edities bevatten nogal wat bonusmateriaal, bestaande uit alternatieve songversies en niet eerder uitgebrachte songs, zoals Brandy & Coke, Everybody Makes It Through en Driving Through Kashmir.

Physical Graffiti is Led Zeppelin op z’n best, het album is een tour de force en bij elke luisterbeurt hoor je weer wat deze heren in hun mars hadden. Livekrakers zoals In My Time Of Dying en Kashmir klinken anno 2015 nog steeds supervet en rockliefhebbers die dit album niet in hun collectie hebben moeten zich toch eens achter de oren krabben en dan heel snel de geremasterde versie kopen en op maximum volume afspelen!