Nadat ze Big Brother And The Holding Company verliet, startte Janis Joplin haar solocarrière. Het album I Got Dem Ol’ Kozmic Blues Again Mama!, vandaag 45 jaar oud, was daarvan het succesvolle eerste resultaat.

Janis Joplin maakte in juni 1967 een verpletterende indruk tijdens haar doorbraakoptreden op het Monterey Pop Festival. Twee jaar en twee maanden later vertoonde de zangeres met de schuurpapieren stem nogmaals haar onnavolgbare kunsten op een ander historisch festival: Woodstock. In de vrij korte tussenliggende periode was er veel veranderd: Joplin had de band Big Brother And The Holding Company verlaten en ging nu verder onder haar eigen naam – samen met een nieuwe groep begeleiders: The Kozmic Blues Band.

Big Brother And The Holding Company leverde met Cheap Thrills in augustus 1968 – in diezelfde maand kondigde Joplin aan dat ze uit de band stapte – een van de beste langspelers van de jaren zestig af. De kersverse superster kwam kort na Woodstock met haar solodebuut I Got Dem Ol’ Kozmic Blues Again Mama!, een album dat misschien niet de klassieke status van die voorganger (of postume opvolger Pearl) kreeg, maar waarop wel veel van haar bekendste en beste nummers te vinden zijn.

Met de formatie van The Kozmic Blues Band, inclusief Big Brother-gitarist Sam Andrew, en het gebruik van blazers kreeg de muziek van Joplin een meer soulachtig geluid van voorheen – zoals direct aan de openingstrack Try (Just A Little Bit Harder) te merken was. Medeauteur van dat lied was Jerry Ragovoy, die ook andere Big Brother/Joplin-klassiekers als Piece Of My Heart en Cry Baby (deels) op zijn naam heeft staan.

Een andere songwriter die vaker materiaal voor de zangeres leverde, was Nick Gravenites – o.a. bekend van de met gitaaricoon Mike Bloomfield (ook te horen op dit album) opgerichte bluesband The Electric Flag. Zijn Work Me, Lord, de afsluiter van I Got Dem Ol’ Kozmic Blues Again Mama!, is mede bekend dankzij de puike uitvoering op Woodstock. Andere uitschieters op Joplins eerste soloalbum zijn de emotionele bewerking van het oude Little Girl Blue, de kleine hit Kozmic Blues en een heuse Bee Gees-cover: To Love Somebody.

I Got Dem Ol’ Kozmic Blues Again Mama! bleek met een top vijf-notering in Amerika opnieuw een groot commercieel succes voor Joplin, maar de samenwerking met The Kozmic Blues Band – waarmee ze in 1969 ook in Amsterdam optrad – hield net als bij Big Brother niet lang stand. In het volgende jaar ging ze verder met haar laatste band Full Tilt Boogie. Opnamesessies met dit gezelschap resulteerden pas na haar dood in de nummer 1-lp Pearl. En zo was het eerste soloalbum van Joplin tragisch genoeg ook het laatste dat ze bij leven uitbracht.