Het album The Soft Parade werd matig ontvangen na verschijning in 1969, een jaar dat verder voor een belangrijk deel in het teken stond van het beruchte incident in Miami – waarbij Jim Morrison zijn geslachtsdeel aan het publiek zou hebben getoond. Gelukkig maakte The Doors het volgende jaar veel goed met Morrison Hotel, waarop de band deels terugkeert naar de blues.

The Soft Parade bezorgde The Doors een hit in de vorm van de sterke single Touch Me en de titelsong was geniaal, maar verder viel er niet bijzonder veel positiefs te melden over het zwakste album uit het kleine oeuvre van de controversiële groep. Wat de meeste songs ook niet sierde, was de toevoeging van blazers en waarschijnlijk tot opluchting van veel fans hielden Morrison, Ray Manzarek, Robby Krieger en John Densmore het simpeler op Morrison Hotel, dat op 9 februari 1970 verscheen.

Net als op het volgende (en laatste) Doors-album met Morrison, L.A. Woman (1971), was onder meer in de later prima door Status Quo gecoverde openingstrack Roadhouse Blues een duidelijke bluesinvloed te horen. Niet heel verrassend, want op het debuut stond bijvoorbeeld ook al een cover van Willie Dixons Back Door Man. “Jim was een grote bluesfan en Ray, die in Chicago opgroeide, ook”, vertelde gitarist Robby Krieger me vorig jaar tijdens een interview. “Maar het was mijn idee om Back Door Man op te nemen voor de eerste plaat. Als The Doors blues maakte, deden we het op onze eigen manier, niet zoals een reguliere bluesband het zou doen. We probeerden er altijd een eigen stempel op te drukken.”

Het vijfde album bestond uit twee delen: plaatkant 1 kreeg de titel Hard Rock Café en kende de meeste ‘klassiekers’, zoals Roadhouse Blues, Waiting For The Sun en Peace Frog. De tweede kant heette Morrison Hotel en bevatte onder meer het dromerige, zwaar ondergewaardeerde Indian Summer (overigens al in 1966 opgenomen). Vreemd genoeg werd geen van de songs een wereldwijde hit: alleen You Make Me Real verscheen op single, maar flopte. Hier in Nederland bleek Waiting For The Sun overigens wel succesvol, met een prima top 20-notering.

Morrison Hotel was een commercieel en artistiek succes, maar ondertussen ging het behoorlijk bergafwaarts met Jim Morrison. De zanger kwam veel kilo’s aan en tegen het einde van 1970 verliep een show in New Orleans rampzalig, nadat hij weer eens te veel had gedronken. Het optreden bleek het laatste van The Doors met Morrison. Erg jammer, want het enkele maanden na Morrison Hotel uitgekomen album Absolutely Live liet horen hoe goed de band op het podium kon zijn.