Opgetreden hebben op het beroemde Woodstock-festival is bijzonder, maar nog specialer is op Woodstock spelen zonder ook maar één plaat te hebben gemaakt. Toch deed de band Mountain, onder leiding van Leslie West, het. Het debuutalbum Climbing! kwam een jaar later uit en is dit jaar precies 45 jaar oud.

Er is in 1970 nogal wat verwarring geweest over de naam van de band van Leslie West. Eén jaar eerder had West solo een album uitgebracht met de titel Mountain, waardoor een groot deel van het publiek later zou denken dat het de eerste plaat van zijn band betrof. Dit kwam vooral ook door de aanwezigheid van Cream-producer en multi-instrumentalist Felix Pappalardi, die óók in Mountain zat. Iets meer dan een half jaar later bleek het woord ‘Mountain’ op de nieuwe plaat toch echt de naam van de band te zijn en was het debuutalbum Climbing! uitgekomen.

Hoewel Leslie West de frontman van de band was, als zanger en leadgitarist, was het vooral Felix Pappalardi die zijn stempel op het geluid van de band drukte. Als producer van de Cream-albums Disraeli Gears, Wheels Of Fire en Goodbye had hij een intensieve tijd beleefd met de band en de muziek van die band zat in z’n bloed. Het is dan ook geen wonder dat de debuutplaat van Mountain klinkt als een Cream-album, ingespeeld door andere muzikanten: stevige bluesrock met een psychedelisch randje.

Het eerste nummer van het album dat te horen was, was Who Am I But You And The Sun, dat als enige originele Mountain-compositie van Climbing! gespeeld werd op Woodstock. Veel mensen zullen het niet eens herkend hebben, kijkend naar de setlist van Mountain op het legendarische hippiefestival: het nummer werd voor het album hernoemd naar For Yasgur’s Farm. Hoewel het optreden op Woodstock zeker indruk maakte op de festivalgangers, verscheen er uiteindelijk geen enkele registratie van Mountain in de befaamde film over het festival. Woodstock was een vliegende start voor de band: het was pas het vierde optreden dat ze ooit gaven.

Ook de Woodstock-cover van (hoe kan het ook anders) Jack Bruce’s Theme For An Imaginary Western beviel de band goed en dit nummer verscheen op de debuutplaat. De hoofdrol was echter weggelegd voor het rauwe Mississippi Queen, dat de enige (bescheiden) hit werd voor de band, met een 21ste plaats in de Amerikaanse singlecharts. Waarschijnlijk dankt het nummer een groot deel van zijn succes aan Felix Pappalardi, die als echte producer veel takes van het nummer wilde opnemen en daarmee de band frustreerde. Drummer Corky Laing raakte hierdoor zó geïrriteerd dat hij begon af te tellen door op een koebel te slaan. Hiermee creëerde hij onbewust het herkenbare intro van het nummer. Mississippi Queen is door vele artiesten gecoverd, waaronder Ozzy Osbourne, die het opnam voor zijn coverplaat Under Cover (2005).