Vandaag vijftig jaar geleden, op 19 september 1970 dus, werd het album After The Gold Rush van de geboren Canadese zanger/gitarist/songwriter Neil Young, uitgebracht op het Reprise Records-label. Het is de derde langspeler van Young, die inmiddels was toegetreden tot Crosby, Stills, Nash & Young, en de opvolger van Everybody Knows This Is Nowhere (1969).

Alle vier leden van de ‘supergroep’ CSN&Y brachten een soloplaat uit in deze periode, na het grote succes van het debuutalbum Déja Vu. Neil Young was de eerste die dat deed. Stephen Stills bracht zijn gelijknamige album in november 1970 uit, David Crosby’s If I Could Only Remember My Name verscheen in februari 1971 en Graham Nash kwam met Songs For Beginners in mei 1971.

Het album is tussen december 1969 en juni 1970 opgenomen in drie verschillende studio’s: de Sunset Sound Studio, in Hollywood, Sound City in Los Angeles en Redwood Studios in Topanga, alle drie in California. Het album werd geproduceerd door Neil Young in samenwerking met David Briggs en Kendall Pacios. Briggs werkte ook al mee Neil Youngs eerste twee albums. After The Gold Rush was grotendeels geïnspireerd door de gelijknamige maar nooit afgemaakte film van Dean Stockwell-Herb Bermann. De muziekstijl op het album is een combinatie van country, folk en rock; tegenwoordig zouden we zeggen: Americana.

Voor de opnames selecteerde Neil Young voornamelijk muzikanten uit de bands waarmee hij werkte, zoals Crazy Horse en sessiemuzikanten. De muzikanten waren: Neil Young (gitaar, piano, mondharmonica, vibrafoon, zang), Danny Whitten (gitaar, zang), de pas 17-jarige Nils Lofgren (gitaar, piano, zang), Jack Nitzsche (piano), Billy Talbot (basgitaar), Greg Reeves (basgitaar), Ralph Molina (drums, zang), Stephen Stills (zang) en Bill Peterson (bugel).

After The Gold Rush telt elf songs, waarvan Neil Young er tien schreef. De elfde is een cover van de countryhit Oh Lonesome Me van Don Gibson uit 1958. Kant 1: Tell Me Why, After The Gold Rush, Only Love Can Break Your Heart, Southern Man en Till the Morning Comes. Kant 2: Oh, Lonesome Me, Don’t Let It Bring You Down, Birds, When You Dance I Can Really Love, I Believe in You en afsluiter Cripple Creek Ferry.

De song Southern Man was een aanklacht tegen de rechts-radicale en racistische beweging Ku Klux Klan. Je kent ongetwijfeld de Amerikaanse southern rockband Lynyrd Skynyrd, die in Sweet Home Alabama ageerde tegen Neil Young. Drie songs van het album werden als single uitgebracht: Only Love Can Break Your Heart, die plek 33 in de Amerikaanse Billboard lijst behaalde en nummer 18 in ons land; Oh Lonesome Me bereikte in ons land nummer 22 en When You Dance I Can Really Love kwam tot 93 in de Billboard lijst.

Het album leverde Neil Young zowel in de VS (2 miljoen exemplaren) als in het VK (600.000) twee platina onderscheidingen op. In de VS werd nummer 8 op de Billboard-albumlijst behaald, in het VK nummer 7 en in ons land nummer 2.