Er was nogal haast bij de release van het debuut van The Beatles. Platenmaatschappij Parlophone wilde snel inspringen op het succes van de single Please Please Me, en daarom moesten er voor het uiteindelijk gelijknamige album snel tien extra tracks worden opgenomen. Vandaag is het alweer een halve eeuw geleden dat de plaat op de markt kwam.

Je kunt het je tegenwoordig nauwelijks nog voorstellen, maar Please Please Me werd in slechts één dag opgenomen (met uitzondering van de vier tracks die eerder al op single waren verschenen). In drie sessies van drie uur per stuk werden de nummers als waren het liveoptredens op de band gezet: overdubs werden nauwelijks gebruikt. Voor The Beatles was dit niet bijzonder ingewikkeld: zij speelden dit materiaal al tijden, met name in de Liverpoolse Cavern Club waar de band van 1961 tot 1963 maar liefst 292 optredens verzorgde. Producer George Martin wilde oorspronkelijk daar het album zelfs opnemen, in het bijzijn van publiek, maar besloot later dat de EMI Studios toch praktischer waren.

Een opmerkelijk feitje is dat de credits voor de eigen composities op de lp werden toegewezen aan “McCartney – Lennon”, precies andersom dan we gewend zijn dus. Ook op singles Please Please Me en From Me To You was dit het geval, om vervolgens met de release van She Loves You in augustus 1963 te veranderen in “Lennon – McCartney”, de benaming die het tandem vervolgens altijd zou houden.

Naast de acht eigen composities bevatte het album ook 6 covers, waarvan Twist And Shout ongetwijfeld het meest legendarisch is. Het nummer werd helemaal aan het eind van de laatste sessie opgenomen, en ondanks dat Lennons stem niet meer op zijn best was (hij kampte met een fikse verkoudheid) klinkt de vertolking toch absoluut geweldig.

Met een budget van slechts 400 Britse pond voor de complete opname, kreeg iedere Beatle aan het eind van de dag een schamele 22,50 pond mee naar huis. Het zal het viertal ongetwijfeld weinig hebben uitgemaakt, want Please Please Me werd een megasucces en bleef 30 weken op nummer 1 in de Britse albumlijst, tot het werd ingehaald door… het tweede album van The Beatles!