Vandaag 50 jaar geleden, op 4 september 1970, werd het live-album Get Yer Ya-Ya’s Out! van The Rolling Stones uitgebracht op Decca Records in Groot-Brittannië en de rest van West-Europa èn op London Records in de Verenigde Staten. Het was de tweede live-registratie van de Stones die op plaat werd uitgebracht, de eerste was Got Live If You Want It! (1966). Al tientallen jaren wordt Get Yer Ya-Ya’s Out! beschouwd als een van de allerbeste liveplaten ooit en het was het allereerste live-album dat de nummer één positie van de Britse album lijst behaalde.

Het was tevens de laatste plaat die de Stones op het Decca-label uitbrachten, waarmee hun contract was uitgediend. De bandleden waren steeds meer ontevreden met Decca en besloten om hierna hun eigen label, Rolling Stones Records, op te zetten. Vanaf dat moment hadden ze 100% controle over hun eigen materiaal.

De opnames werden gemaakt tijdens de Amerikaanse tournee van 1969, net voor de release van het laatste Decca-studioalbum Let It Bleed. De meeste opnames zijn van het tweede concert in de Madison Square Garden in New York op 28 november 1969, twee van het eerste concert op die datum en Love In Vain werd op 26 november opgenomen in de Civic Hall in Baltimore, Maryland. Hoewel het echt klinkt als authentieke live-opnames werden in januari en februari diverse overdubs in de Olympic Studio in Londen gemaakt. Hierbij gaat het om leadzangpartijen op vijf songs, meerdere achtergrondvocalen en gitaarpartijen. Voor het maken van de opnames werd de mobiele studio van Wally Heider uit San Francisco afgehuurd.

Zoals bekend was de inmiddels overleden Brian Jones vervangen door de meer bluesy gitarist Mick Taylor, die meteen een groot stempel drukte op de meer blues-georiënteerde sound van de band. Vooral het slidegitaar werk van Taylor wordt geroemd. De andere muzikanten waren uiteraard zanger Mick Jagger, gitarist Keith Richards, bassist Bill Wyman en drummer Charlie Watts. Pianist Ian Stewart is op drie songs te horen. De opnames werden geproduceerd door de bandleden in samenwerking met Glyn Johns. Andy Johns en Roy Thomas Baker (later bekend als producer van Queen) verzorgden de mix en editing.

De titel Get Yer Ya-Ya’s Out! komt uit de song  van bluesman Blind Boy Fuller, ‘Get Your Yas Yas Out’. In de tekst van deze song staat “Now you got to leave my house this morning, don’t I’ll throw your yas yas out o’ door”. In dit geval (en ook in andere bluessongs) betekent ‘yas yas’ een volks eufemisme voor ‘ass’ (kont, dus). Op de hoesfoto zie je Charlie Watts naast een ezel (die verschillende instrumenten draagt), Charlie draagt een T-shirt met daarop een afbeelding van vrouwenborsten, hetgeen iets anders suggereert. De foto werd gemaakt door fotograaf David Bailey. De foto was geïnspireerd door de Bob Dylan-song Visions Of Johanna, waarin de zin ‘Jewels and binoculars hang from the head of the mule’ voorkomt. Omdat een muilezel niet beschikbaar was voor de fotosessie, werd een gewone ezel gebruikt.

Het album telt tien songs en duurt ruim 47 minuten. Zeven songs zijn composities van Jagger en Richards, twee zijn van Chuck Berry en één van Robert Johnson. Kant A opent met een mooie aankondiging en Jumpin’ Jack Flash, gevolgd door Carol, Stray Cat Blues, Love In Vain en het ruim negen minuten durende Midnight Rambler. Kant B: Sympathy For The Devil, Live With Me, Little Queenie, Honky Tonk Women en Street Fighting Man.

In 1969 duurden de optredens van de Stones langer dan de ruim drie kwartier op dit album. Op de 40th Anniversary-boxset staan op de tweede cd vijf andere songs: Prodigal Son (Robert Wilkins), You Gotta Move (Fred McDowell, Rev. Gary Davis), Under My Thumb, I’m Free en (I Can’t Get No) Satisfaction. Op de derde cd staan opnames van de beide voorprogramma’s: BB King en Ike & Tina Turner Revue. Ook beide zeer de moeite waard! Ook in die box een dvd met enkele songs vanuit Madison Square Garden, backstage beelden (o.m. met Jimi Hendrix) en de fotoshoot voor de hoes. In 1986 kwam de eerste cd-versie uit, op ABCKO in Duitsland. In 2002 kwam een geremasterde versie op ABCKO wereldwijd uit en datzelfde jaar ook een hybride SACD.

Zoals hierboven gemeld bereikte het album de eerste plaats van de Britse albumlijst. In Nederland en Australië was nummer twee de hoogste notering, in Canada en Noorwegen was dat nummer drie en in de Verenigde Staten èn West Duitsland was dat nummer zes. In het Verenigd Koninkrijk kreeg de band een zilveren onderscheiding (60.000 exemplaren), in Canada goud (50.000) en in de VS platina (1 miljoen).

In 1977 kwam de volgende live-plaat uit, het dubbelalbum Love You Live, in 1982 volgde Still Life en daarna kwam er van vrijwel elke tournee een liveregistratie uit, en sinds enkele jaren ook meerder live dvd’s/blu-rays van concerten uit diverse periodes uit de Stones-geschiedenis. Ondergetekende is al jaren van mening dat de bootleg Brussels Affair, uit de periode met Mick Taylor, de beste is. Deze opnames zijn vanaf 4 september in de box set van Goats Head Soup verkrijgbaar.