Bassist John Deacon viert vandaag zijn 65ste verjaardag. Hij ontvangt dus zijn eerste AOW, hoewel de ‘stille Queen’ al een kwart eeuw van een gedegen pre-pensioen geniet. De stille, zo werd ‘Deaky’ genoemd, en dat was om meer dan één reden. De basgitarist was het enige bandlid dat niet zong, maar was ook de enige die er een rustig privéleven op na liet. Na de dood van frontman Freddie Mercury trok Deacon zich terug uit het openbare leven. 

‘Deacon John’, zo werd de jonge natuurkundige in de beginjaren door zijn ‘fellow Queen-ers’ genoemd. Een titel die hem op het lijf geschreven was, gezien zijn bescheiden karakter. Desalniettemin was de invloed van Deaky van minstens net zo’n groot belang als de andere drie bandleden van Queen.

Eind jaren zestig voegde Deacon zich als laatste definitieve muzikant bij jonge band uit Londen. Natuurkunde-student Brian May (gitaar) en student Tandheelkunde Roger Taylor (drums) vormden indertijd een bandje, Smile. Zij werden aangevuld door bassist/zanger Tim Staffell. De jonge muzikanten kwamen in contact met de artistiekeling Freddie Mercury, die besloot zanger te worden van dit bandje. Staffell maakte plaats, waarna de band een doorstart maakte onder de naam Queen.

Het kostte enige moeite om een vaste bassist te krijgen. Na zo’n zes of zeven tijdelijke basgitaristen, viel de keuze op de jonge student Natuurkunde en Elektrotechniek, John Richard Deacon. Tijdens een auditie speelde Deacon een zelfbedachte en ingewikkelde baslijn van naar verluidt een uur. Net als May had Deacon ook zijn eigen materiaal in elkaar gezet. Waar May met zijn vader zijn gitaar zelf bouwde, had Deacon zijn eigen basversterker (Deacy Amp) in elkaar gezet.

Deacon was niet overtuigd van een goede inkomstenbron van Queen, en bleef daarom werkzaam als docent op een middelbare school. Een passie was de band voor Deacon nog niet – pas na twee albums (en voor het album Sheer Heart Attack) begon de schuchtere muzikant ook eigen liedjes te schrijven. Desondanks was ‘de stille’ verantwoordelijk voor een groot aantal hits van Queen. Wat te denken van Another One Bites The Dust (in Amerika een grotere hit dan Bohemian Rhapsody), You’re My Best Friend en I Want To Break Free.

Buiten Queen om heeft Deacon weinig gedaan. Of het moet zijn bijdrage zijn geweest voor No Turning Back, de soundtrack van de film van Biggles (net als Highlander een film uit 1986). Wat betreft zijn privé- en huwelijksleven: sinds 1975 is Deacon getrouwd met Veronica Tetzlaff, en samen hebben zij zes kinderen. Met haar leeft hij teruggetrokken op een afgelegen landgoed buiten Leicester.

Na het overlijden van Mercury trad Deacon nauwelijks in de openbaarheid. Wel kwam er het herdenkingsconcert in 1992, volgde in 1995 het ‘postume’ album Made In Heaven en verscheen twee jaar later de eerste post-Mercury-single No-One But You (Only The Good Die Young). Deze single was de laatste waar Deacon zijn medewerking aan gaf: Mercury was onvervangbaar, en dus was Queen een ‘afgeronde band’. Samenwerkingen met onder meer de boyband 5ive en zanger Robbie Williams zag Deacon niet zitten; de rockmusical ‘We Will Rock You’ keurde hij wel weer goed.

Deacon, de ‘stille Queen’. Nog steeds de stille. Wat we van hem weten, wordt en passant meegedeeld door May en Taylor. Deacon leidt een teruggetrokken bestaan en houdt zich vooral bezig met golfen en websites bouwen.