Precies een kwart eeuw geleden stond Roger Waters op het niemandsland tussen Oost- en West-Berlijn. Op het terrein tussen de Potzdamer Platz en de Brandenburger Tor voerde de voormalige Pink Floyd-bassist zijn magnum opus uit: The Wall. Daarmee loste Waters een oude belofte in: hij zou het meesterwerk nooit meer opvoeren, tenzij de Berlijnse Muur ten val zou komen. Toen die Muur eind 1989 inderdaad omviel, toog de zingende bassist naar de Duitse hoofdstad.

De show in Berlijn viel min of meer samen met het tienjarig jubileum van het album The Wall, dat in 1979 door Pink Floyd op de markt werd gebracht. Bijna een half miljoen mensen zagen de uitvoering van de rockopera: 350.000 mensen hadden een kaartje gekocht en nog eens 100.000 mensen zagen de show van een afstand. Met deze getallen werd The Wall – Live In Berlin het grootste concert met betalende bezoekers tot dan toe.

Al gauw nadat de concrete plannen werden gesmeed voor een Berlijnse editie van The Wall, wilde Roger Waters gebruik maken van gastartiesten. Collega’s als Peter Gabriel, Bruce Springsteen en Eric Clapton werden benaderd, maar zagen er vanaf. Muzikanten die al hadden toegezegd mee te doen met dit project, onder wie Rod Stewart en Joe Cocker, moesten ook hun deelname annuleren wegens andere verplichtingen.

Desondanks kreeg Waters een keur aan artiesten naar de nu ongedeelde hoofdstad van Duitsland. Wat te denken van Van Morrison, de drie originele leden van The (reunited) Band: Levon Helm, Rick Danko en Garth Hudson, die met zijn saxofoon de sterren van de hemel speelde, Sinéad O’Connor, Scorpions, Joni Mitchell en Bryan Adams. Ook werd The Rundfunk Orchestra & Choir ingevlogen voor hun bijdrage aan The Wall.

Het idee was dat de opbrengst van het optreden besteed zou worden aan het Britse goede doel The Memorial Fund For Disaster Relief. Dat plan liep uit op een fikse teleurstelling, want de opbrengst van zowel het album (dat precies een maand later verscheen) als de video viel een stuk lager uit dan van tevoren was ‘begroot’. De beherende organisatie, die de gelden zou uitbetalen, ging vervolgens failliet, waardoor de inkomsten naar aanleiding van The Wall – Live In Berlin alsnog naar Roger Waters zelf gingen.

En wat betreft het optreden zelf? Een prima concert, maar wat wil je ook met deze rockopera in zo’n ambiance met zulke muzikanten.