Op 2 juni wordt Charlie Watts 78 jaar. De drummer van The Rolling Stones is niet de doorsnee rockmuzikant. Hij is niet berucht vanwege schandalen of drugsgebruik, maar vooral bekend en geroemd om zijn stoïcijnse stijl van drummen. Naast slagwerker is Charlie Watts ook grafisch ontwerper. Hij heeft het ontwerp van de hoes van Between The Buttons gedaan en ontwierp ook de podia voor verschillende Stones-wereldtournees.

Charlie Watts leert de leden van The Rolling Stones kennen bij blues-jamsessies in Londen en sluit zich in 1963 bij de band aan. Ook al wordt Watts niet als songschrijver opgevoerd, hij heeft met zijn stijl een nadrukkelijke stempel op veel Stones-songs gedrukt. Zoals deze negen tracks:

Rock And A Hard Place

In de turbulente jaren ‘80 komen The Rolling Stones vooral in het nieuws met ruzies tussen Mick Jagger en Keith Richards. Tijdens het muzikale dieptepunt Dirty Work (1986) blijkt Charlie Watts met verslavingsproblemen te kampen. “Ik verloor in die tijd bijna alles wat ik had, mijn vrouw, mijn carrière.” zei Watts daar later over. Met Steel Weels (1989) breekt er voor The Rolling Stones een nieuwe periode aan met een aantal succesvolle albums. Ondanks dat de Stones live het tempo wat lager leggen de laatste jaren, drumt Charlie Watts op Rock And A Hard Place met zijn kenmerkende strakke timing, wat het nummer helemaal ‘Stones’ maakt.

19th Nervous Breakdown

Halverwege de jaren ‘60 gaan de Stones wat meer experimenteren. Charlie Watts is eigenlijk een jazzdrummer, wat hier goed te horen is in de coupletten, om tijdens het refrein los te gaan als een echter rockdrummer.

Undercover Of The Night

Het album Undercover kwam onder hoogspanning tussen de bandleden tot stand. Ongeveer iedereen wilde een andere richting uit. Producer Chris Kimsey had er zijn handen vol aan. Het verhaal gaat dat Charlie Watts veel takes nodig had voor het gewenste resultaat op Undercover Of The Night. Dat mag er overigens wel zijn: door de drumslagen die klinken als geweerschoten, klinkt Undercover Of The Night als een politieke protestsong, zoals deze bedoeld was.

Gimme Shelter

Op de langspeler Let It Bleed wordt het nummer You Can’t Always Get What You Want gedrumd door producer Jimmy Miller. Er zijn critici die beweren dat alle drums op Let It Bleed gespeeld zouden zijn door diezelfde Miller, maar daar is nooit echt bewijs voor geleverd. Het bonkende ritme op Gimme Shelter geeft de song de onheilspellende sfeer van een onweersbui.

Play With Fire

In de beginjaren van The Rolling Stones stonden nog niet alle songcredits op naam van Jagger/Richards. Play With Fire bijvoorbeeld, is geschreven door de gehele band, inclusief Charlie Watts. Hier horen we nog een hele ingetogen  Watts, vlak voor de Stones zullen doorbreken met hun kenmerkende r&b-sound.

(I Can’t Get No) Satisfaction

Op de grote doorbraaksingle van The Rolling Stones is vooral de gitaarriff legendarisch geworden, maar de bijdrage van Charlie Watts mag niet onderschat worden. Door het pulserende ritme en de fills op de juiste plaatsen, is het nummer een anthem geworden voor de ommekeer in de jaren ‘60.

Tumbling Dice

Tumbling Dice is weer zo’n Stones-nummer waar Keith Richards begint met een gitaarriff en Charlie Watts delicaat invalt. Geen moment is hij te aanwezig, het subtiele samenspel met Keith Richards stuwt het nummer naar grote hoogten. De relatie tussen Keith en Charlie is altijd warm geweest. Keith noemt Charlie zijn broer en heel soms hoor je deze warmte terug in de nummers.

Paint It Black

Meestal is Charlie Watts op een bescheiden manier aanwezig in Stones-nummers, maar in Paint It Black is hij de showmaker, een rol die niet helemaal bij hem past. Ook live gaat de aandacht altijd naar Charlie uit bij Paint It Black.

Honky Tonk Women

Honky Tonk Women is het ultieme cowbell-nummer, maar dat is niet de enige bijdrage van Charlie Watts. De opening, het slepende ritme en de drive tijdens de refreinen: Honky Tonk Women is een van de beste werken van Watts.