Het zou vandaag de 78ste verjaardag zijn geweest van Harry Nilsson. Hij overleed echter vrij plotseling aan een hartaanval in 1994. Hij zal vooral bekend blijven van twee grote hits die ook nog eens covers waren: Everybody’s Talkin’ en Without You. Ten onrechte, want voornamelijk aan het einde van de jaren ’60 en in de eerste helft van de jaren ’70 heeft Nilsson meer platen gemaakt waarop pareltjes te ontdekken zijn.

10. Me And My Arrow (1970)

Voor een Amerikaanse animatiefilm maakte Harry Nilsson eind 1970 de soundtrack. Het nummer Me And My Arrow werd een bescheiden hitje over de vriendschap van het personage Oblio en zijn hond Arrow.

9. Gotta Get Up (1971)

Begin dit jaar kwam dit nummer weer in de belangstelling door het gebruikt ervan in de Netflix-serie Russian Doll. Het nummer is bijna iedere aflevering wel te horen, omdat het nummer opnieuw afspeelt als hoofdpersonage Nadia opnieuw haar 36ste verjaardag beleeft. Volgens zijn biograaf Alyn Shipton zou de tekst van het nummer gedeeltelijk gebaseerd zijn op de periode waarin Nilsson nog werkte bij een bank.

8. Many Rivers To Cross (1974)

Aan het album Pussy Cats uit 1974 werkten vele groten namen mee. Zijn drinkmaatje John Lennon produceerde het album en werd prominent genoemd op de albumcover. Maar ook Ringo Starr, Keith Moon, Klaus Voormann en Bobby Keys (vooral bekend als sessie saxofonist van The Rolling Stones) verleenden hun medewerking. Tijdens de opnamesessies kwamen Paul McCartney en Stevie Wonder zelfs nog binnenvallen en jamden ze samen nog. Weliswaar onder grote invloed van drank, maar het zou de laatste keer zijn dan John Lennon en Paul McCartney na de breuk van The Beatles nog samen muziek maakten. Van deze jamsessie verscheen de bootleg A Toot And A Snore in ’74. Pussy Cats was vooral een coveralbum, waarvan met name de Jimmy Cliff-cover Many Rivers To Cross geslaagd was.

7. Without Her (1968)

Hoewel het duurde voordat de carrière van Harry Nilsson van de grond kwam, verschenen er in 1967 en 1968 al twee albums die vrij onopgemerkt aan het grote publiek voorbij gingen. De tweede daarvan was Pandemonium Shadow Show. Daarop staat o.a. dit Beatlesque nummer. Het leverde Nilsson nog wel iets op, want het album kwam onder de aandacht van Beatles-persofficier Derek Taylor. Hij maakte The Beatles attent op Harry Nilsson. Het zou leiden tot een langdurige vriendschap tussen Nilsson en alle vier de leden van The Beatles.

6. Spaceman (1972)

Het was eind jaren ’60 en begin jaren ‘70 even een trend om nummers te maken over ruimtevaarders. Uiteraard David Bowie met Space Oddity en Starman, en Elton John met Rocketman. Ook Harry Nilsson maakte een nummer over een astronaut met het nummer Spaceman van het album Son Of Schmilsson.

5. Without You (1971)

Dit nummer is onvermijdelijk in een top 10 van songs van Harry Nilsson. Samen met Everybody’s Talkin’ is dit het meest bekende wat hij heeft uitgebracht, en zijn grootste hit. Terwijl het een cover is van Badfinger, dat het origineel in 1969 uitbracht. De versie van Harry Nilsson komt veel krachtiger over. Alsof hij zijn eigen hartenpijn bezingt.

4. Jump Into The Fire (1971)

Op misschien wel zijn beste album Nilsson Schmilsson bracht Nilsson een funkrocknummer uit in de stijl van de Stones: Jump Into The Fire. Het nummer is later nog gebruikt in de Martin Scorsese-film Goodfellas in 1990 en in 2015 in de film A Bigger Splash.

3. Everybody’s Talkin’ (1968)

Net als Without You onvermijdelijk in deze top 10. Het nummer was oorspronkelijk van de Amerikaanse folkzanger Fred Neil. Nilssons versie werd vooral bekend door het gebruik ervan in de filmklassieker Midnight Cowboy uit 1969.

2. You’re Breaking My Heart (1972)

In dit nummer rekende Nilsson hardhandig af met zijn ex-vrouw Diane, die hem had verlaten vanwege zijn veelvuldige alcoholgebruik. Op het nummer speelde George Harrison slidegitaar, en hij was niet de enige bekendheid die erop meespeelde. Ook Ringo Starr, Peter Frampton, Bobby Keys en Nicky Hopkins zijn op het nummer aanwezig. Er is nog een grappige anekdote over dit nummer van rond het overlijden van Harry Nilsson in 1994. Tijdens de uitvaartplechtigheid was er een kleine aardbeving. Er werd gegrapt dat die aardbeving een teken was van Harry vanuit de hemel, omdat hij ontdekte dat er geen bar in de hemel zou zijn. Terwijl zijn vrienden rond zijn graf stonden, begon George Harrison dit nummer te zingen. Waarna iedereen hem bijviel en het nummer meezong.

1. One (1968)

Harry Nilsson heeft zijn bekendheid vooral te danken aan twee covers, maar anderzijds heeft hij het origineel gemaakt van een nummer dat later een grote hit zou worden voor de band Three Dog Night. Het origineel van Harry Nilsson verscheen in 1968 op zijn derde album Aerial Ballet. De inspiratie kwam toen hij iemand probeerde te bellen, maar niemand aan de lijn kreeg.