Het is vandaag 19 mei en dus viert gitarist, zanger en songwriter Pete Townshend van The Who zijn verjaardag, de 74ste inmiddels, want hij werd op 19 mei 1945 geboren in Chiswick Hospital in Middlesex, Engeland. Zijn volledige (doop)naam is Peter Dennis Blandford Townshend, als eerste kind van saxofonist Cliff Townshend en zangeres Betty Dennis. Dat hij al sinds de oprichting het belangrijkste lid van The Who is, zal niemand betwisten. Hieronder een tiental van zijn meest memorabele composities, in willekeurige volgorde.
Wat is jouw favoriete The Who-song?

Pinball Wizard

Eén van de bekendste songs van het legendarische dubbelalbum en rockopera Tommy. Dit is een live-opname uit de Royal Albert Hall in 2017; bij deze concerten was het voor het eerst dat Tommy volledig werd uitgevoerd.

Substitute

In maart 1966 kwam deze single op de markt. De song was geïnspireerd door Tracks Of My Tears van Smokey Robinson & The Miracles. Nummer vijf op de Britse en nummer twee op de Nederlandse hitparades werd bereikt en de song staat vrijwel altijd op de setlist tijdens de tournees van The Who. Deze versie werd opgenomen op het Monterey Pop Festival in 1967.

Who Are You?

In 1978 werd de titelsong van het gelijknamige album op single uitgebracht. Townshend schreef de song na een drinkgelag met twee leden van de Sex Pistols. Toen The Who in 1975 en 1976 door Amerika toerde werd de song al live uitgevoerd.

Magic Bus

Hoewel dit nummer pas in 1968 op single werd uitgebracht, had Pete deze al in 1965 geschreven, ten tijde van de opnames van My Generation. Het was al snel een live-favoriet, zoals te zien op deze opname van het Isle Of Wight Festival in 1970.

You Better You Bet

Deze song was de eerste single van het album Face Dances uit 1981, waarop Kenney Jones voor het eerst te horen was als drummende opvolger van de in 1978 overleden Keith Moon. Hierbij een opname van het legendarische en nog altijd bestaande Duitse muziekprogramma Rockpalast, opgenomen in de Grugahalle in Essen, in 1981.

Join Together

Join Together schreef Townshend voor het teruggetrokken album Lifehouse en werd uiteindelijk in 1972 op single uitgebracht. Hoewel de song op veel verzamelalbums te vinden is, stond het niet op een ‘gewoon’ album. Het was, voor zover bekend, de allereerste keer dat The Who gebruikmaakte van een synthesizer. Ook het gebruik van de mondharmonica is opvallend.

I Can’t Explain

Dit was de allereerste single onder de bandnaam The Who, de voorganger Zoot Suit was nog onder de naam The High Numbers uitgebracht. De song werd veelvuldig gecoverd, o.a. door David Bowie, Scorpions en Iggy Pop. Op de originele opname is een sessiegitarist te horen die later wereldberoemd werd: Jimmy Page.

My Generation

In 1965 werd deze single uitgebracht en dit bleek de echte doorbraak voor The Who te betekenen. Op de Britse hitparade werd nummer twee bereikt en op Veronica’s Top 40 was nummer vijf de hoogste notering. In de VS was nummer 74 op de Billboard lijst het maximum. My Generation werd vaak gecoverd en The Who speelt de song nog altijd!

Won’t Get Fooled Again

Deze lange (8:32 min.) afsluiter van het album Who’s Next uit 1971 werd in een verkorte versie ook op single uitgebracht. Ook deze song was bedoeld voor het Lifehouse-project en staat sinds 1971 op vrijwel elke setlist van de band. Deze opname is uit Kilburn in 1977.

Baba O’Riley

De opener van het album Who’s Next uit 1971. Zoals bij vrijwel alle Who-songs verzorgt Roger Daltrey de zangpartijen, maar in het gedeelte ‘Don’t cry/don’t raise your eye/it’s only teenage wasteland’ is Pete Townshend te horen. De titel verwijst naar twee van Townshends favoriete mannen: zijn goeroe Meher Baba en de Amerikaanse componist en muzikant Terry Riley. Ook Baba O’Riley was bestemd voor Lifehouse. Dit is een live-opname uit Charlton in 1974.