Het uitblazen van de zeventig kaarsjes op zijn verjaardagstaart zal Paul Rodgers weinig moeite kosten vandaag, want de nu zeventigjarige zanger staat bekend om zijn geweldige stembereik en conditie.

Op 17 december 1949 werd Paul Bernard Rodgers geboren in de stad Middlesbrough in North Yorkshire in Engeland. Paul werd bekend als leadzanger van de bluesy hardrockband Free, waarmee hij diverse hits scoorde, zoals het nog altijd zeer geliefde All Right Now. Sinds 2011 is Paul Rodgers officieel Canadees staatsburger.

Zijn eerste band heette The Roadrunners, waarin hij bas speelde. De zanger van die band vond dat Paul veel beter kon zingen en overtuigde hem om zanger te worden. Paul Rodgers ging na het uiteenvallen van Free in 1971 verder met de band Bad Company, waarin ook Free-drummer Simon Kirke speelde, samen met ex-Mott The Hoople gitarist Mick Ralphs en ex-King Crimson bassist Boz Burrell. Deze band was de eerste die tekende bij het label van Led Zeppelin, Swan Song genaamd.

Bad Company werd meteen een groot succes met de singles Can’t Get Enough en Feel Like Makin’ Love. Overigens was Paul in 1971 gevraagd door de overige leden van The Doors om de plaats van de overleden Jim Morrison in te nemen en ook werd hij door Deep Purple benaderd om Ian Gillan te vervangen. Beide aanbiedingen sloeg hij af om Bad Company op te richten.

Na het verlaten van Bad Company in 1982 begon hij een solocarrière, mede omdat hij meer tijd wilde besteden aan zijn jonge gezin. In 1984 begon hij samen met Led Zeppelin’s Jimmy Page de band The Firm, die vrij succesvol was. Op het debuutalbum van deze band staat een mooie cover van de Righteous Brothers-hit You’ve Lost That Loving Feeling, waaraan goed te horen is dat Paul Rodgers’ zangkwaliteiten ook in soulmuziek tot z’n recht komen.

In 1991 begon hij samen met ex-(Small) Faces en The Who-drummer Kenney Jones de band The Law, die niet meteen een groot succes genoemd kan worden. Paul Rodgers ging verder met zijn solocarrière. In 1993 werd het voor een Grammy Award genomineerde album Muddy Water Blues: A Tribute To Muddy Waters uitgebracht. Paul schreef de titelsong en werd op gitaar bijgestaan door niet de minsten: Brian May, Gary Moore, David Gilmour, Jeff Beck, Steve Miller, Buddy Guy, Richie Sambora, Brian Setzer, Slash, Neal Schon en Trevor Rabin.

In 1995 richtte hij de Paul Rodgers Band op, waarmee hij veel optrad, zowel in de VS en Europa als ook in Australië en Zuid-Amerika. In de jaren daarna werkte hij met uiteenlopende artiesten samen tijdens concerten en plaatopnamen, zoals Aretha Franklin. Begin 2004 deed hij enkele concerten samen met Mitch Mitchell en Billy Cox (Hendrix’s Cry Of Love), Buddy Guy, Joe Satriani, Kenny Wayne Shepherd en anderen.

Eind dat jaar werd Paul Rodgers benaderd door Brian May en Roger Taylor, de twee actief gebleven Queen-muzikanten, om samen met hen in Zuid-Afrika op te treden ter ere van Nelson Mandela. Dit werd een groot succes, waarna besloten werd om onder de titel Queen+ Paul Rodgers uitgebreid te gaan toeren, vooralsnog alleen in Europa en waarbij Nederland enkele keren werd aangedaan. De mannen besloten om samen een studioalbum op te nemen, dat als The Cosmos Rocks in 2008 werd uitgebracht, wat nou niet als een groot verkoopsucces te boek staat, ook al is het zeker geen slecht album!

Na vijf jaar met Queen gewerkt te hebben concentreerde Paul zich weer op het heropgerichte Bad Company, wat eigenlijk gewoon de band van Paul Rodgers was (met op gitaar Howard Leese van Heart), iets wat hij ook al deed in de maanden dat hij niet met Queen op pad was. In 2018 kwam het recentste soloalbum van hem uit, Free Spirit getiteld.

Hieronder een tiental mooie door Paul Rodgers gezongen prachtige songs, in willekeurige volgorde. Wellicht mis je er een of twee… wat is jouw favoriet?

Free – All Right Now

Free – Wishing Well

Bad Company – Can’t Get Enough

Bad Company – Seagull

Bad Company – Shooting Star

The Firm – volledig concert uit 1984

Paul Rodgers – I Thank You

Paul Rodgers – Radioactive

The Law – Laying Down The Law

Queen+ Paul Rodgers – Hammer To Fall / I Want It All

Tekst en foto: Harry Pater