Mötley Crüe is de eerste echte hairmetalband van de jaren tachtig en dit viertal uit Los Angeles was het voorbeeld voor o.a. Poison en Warrant. Nikki Six (basgitaar) en Tommy Lee (drums) richtten de band op in 1981 en even later volgden zanger Vince Neil (Rock Candy) en gitarist Mick Mars, die met de naam van de band op de proppen kwam.

Tijdens een concert van Mötley Crüe was een zekere Allan Coffman aanwezig en hij was zo onder de indruk van de band dat hij hun eerste album wel wilde financieren. Dat debuut kreeg de naam Too Fast For Love en van de eerste editie van dat album werden 900 exemplaren uitgebracht op hun eigen label Leathür Records.

Het jaar daarop kreeg de groep een contract bij Elektra Records en werd het debuutalbum opnieuw gemixt (door Roy Thomas Baker), gedeeltelijk opnieuw opgenomen en weer uitgebracht op 20 augustus 1982. Deze nieuwe uitgave van Too Fast For Love kende wel een andere songvolgorde: het nummer Stick To Your Guns stond er niet meer op en de hoes zag er enigszins anders uit.

Too Fast For Love (de oorspronkelijke versie uit 1981) bevat tien songs waarvan er zeven door Nikki Six zijn gecomponeerd. De meeste tracks zijn uptempo, bijna punkachtige rocksongs met vaak catchy refreinen, heel simpele, bijna kinderachtige teksten en de vaak irriterende hoge stem van Neil.

De betere nummers van dit toch wel typische Mötley Crüe-album, waarvan je houdt of absoluut niet, zijn Take Me To The Top (een lekkere, catchy hairmetalsong), Piece Of Your Action en On With The Show (een nogal popachtige track). Een absolute misser is echter Come On And Dance, vooral de tekst is abominabel slecht en het nummer bestaat eigenlijk alleen uit een slechte riff en het eindeloos herhalen van de titel door Neil.

Stick To Your Guns en Live Wire (de debuut single van Motley Crüe) werden als single uitgebracht, helaas zonder succes. Verder werden Public Enemy #1 en Merry Go Round als promosingles uitgebracht.

Too Fast For Love was geen commercieel succes, want het album behaalde slechts de 77ste plaats in de Billboard 200 albumhitlijst. Toch kreeg de plaat niet echt slechte kritieken en is het voor echte Crüe-fans een must have album.

De hoes van Too Fast For Love is overigens wel opvallend, want het is een eerbetoon aan het album Sticky Fingers van The Rolling Stones.