Vandaag viert de Amerikaanse zanger/gitarist John Cameron Fogerty zijn 75e verjaardag, al zie je dat er absoluut niet van af! Hij werd op 28 mei 1945 geboren in Berkeley, California. Fogerty werd vooral bekend als de grote man van/achter Creedence Clearwater Revival. Na het uiteenvallen van deze band ging hij solo, eerst onder de schuilnaam The Blue Ridge Rangers, daarna onder eigen naam. Vanwege juridische en financiële conflicten met zijn vorige platenbaas (wijlen Saul Saentz van Fantasy Records) en persoonlijke problemen bleef het aanvankelijk beperkt tot drie soloplaten tussen 1973 en 1986.

Pas in 1997 kwam er weer nieuw werk van hem uit en sinds begin deze eeuw is hij met zijn band vrijwel jaarlijks op de vaderlandse podia te zien geweest. Hij zou volgende maand een van de headliners zijn van het Holland International Blues Festival in Grolloo, maar evenals de rest van zijn wereldtournee onder de titel 50 Year Trip werd ook dit optreden vanwege de COVID-19 crisis afgelast; hopelijk wordt zijn optreden in Bluesvillage Grolloo een jaar uitgesteld. Onderstaand een lijstje van tien solo-songs van John Fogerty, met dank aan enkele Nederlandse en Vlaamse Fogertyfans, samen de fangroep It Came Out Of The Sky vormend.

10. Comin’ Down The Road

Deze rocker werd alleen als single uitgebracht in 1973, maar deed niet zoveel in de hitlijsten. In 2009 speelde hij de song enkele keren tijdens concerten en als opener van het gelijknamige concert (en dvd) in de Royal Albert Hall in Londen.  Fan Bert: “Scheurende gitaren, en de voor Fogerty zo klassieke lagen met vocals. Een ode aan zijn inspiratie, de oude rockhelden van de ‘50. Een enorm onderschat en ondergewaardeerd nummer dat in 2008 met twee van die rockhelden, Jerry Lee Lewis en Little Richard, nieuw leven werd ingeblazen. En het openingsnummer van het Royal Albert Hall concert. Jammer dat hij het nu live niet meer speelt…”

9 I Can’t Take It No More

In 2007 kwam het album Revival uit, met daarop zowel rockers als countrysongs. Opvallend is Creedence Song, waarin hij in de huid van een muzikant kruipt die steeds gevraagd wordt om in plaats van zijn eigen werk een liedje van CCR te spelen. I Can’t Take It No More is de kortste Fogerty-song, want slechts 1:39 lang. Het is een snelle rocker waarin hij zijn frustraties over George W. Bush van zich af zingt. Fogerty is dan ook een echte Democraat, die presidentskandidaten van deze partij steevast steunt. Fan Bert: “John Fogerty goes punk. Een heerlijk opzwepend nummer. De tekst is misschien wat (te?) tijdgebonden, maar als je dit in de auto draait ga je automatisch te (?) hard rijden.”

8 Rock And Roll Girls

Afkomstig van het album Centerfield uit 1985, tien jaar na het eerste soloalbum. Deze song staat regelmatig op de setlist tijdens de regelmatige tournees van John Fogerty. Hij trad na het uiteenvallen van Creedence pas weer in 1984 op, maar helaas alleen in Amerika. Sinds hij in 1997 zijn comeback op de podia maakte kreeg hij de smaak van het toeren weer te pakken. Vooral sinds hij in 2000 als special guest van Tina Turner door Europa toerde zien we hem vrijwel elk jaar in Europa, met steeds wisselende muzikanten. Enige vaste waarde in zijn band is powerdrummer Kenny Aronoff.

7 Deja Vu All Over Again

In 2004, zeven jaar na Blue Moon Swamp komt het gelijknamige album op Geffen Records uit.  Fan Roger: “Ook al omwille van de sociale boodschap kan je hier niet ongevoelig voor zijn, kippenvelnummer!” Fan Bert: “De rest van de cd haalt bij lange na niet het niveau van dit nummer. Maar dit is echt zo’n nummer waarom je een hele cd koopt.“

6 A Hundred And Ten In The Shade

In 1997 kwam er eindelijk weer een nieuw Fogerty album uit: Blue Moon Swamp, volgens hemzelf met dank aan echtgenote Julie. Fan Roger: “Gospel en blues, helemaal mijn ding, deze luie broeierige song. John blijft de beste blanke zwarte zanger.” Fan Bert: “De sfeer van the south kan je niet beter voelen dan met dit lied. Mooi bluesy, klagerig lied. Een a-typisch Fogerty lied, maar eentje die aan me is blijven ‘plakken’.”

5 Mystic Highway

Deze is afkomstig van het album Wrote A Song For Everyone uit 2013. Op deze song en Train Of Fools na bestaat dat album uit twaalf songs uit zowel zijn CCR-tijd als zijn solocarrière die door hemzelf en andere artiesten worden uitgevoerd. Fan Lex: “Voor mij een super opvolger van Southern Streamline.”

4 Back In The Hills

Onder de vlag van zijn one man band The Blue Ridge Rangers bracht Fogerty in 1973 twee door hemzelf geschreven countrysongs op single uit, waarvan dit notabene de B-kant was. Op het Blue Ridge Rangers album staan beide songs overigens niet, alle songs zijn covers. Fogerty bespeelt op deze plaat alle instrumenten en zingt ook alle koortjes. Fan Roger: “Voor mij de ultieme prairiesong, onterecht de B-kant van de single ‘You don’t owe me’.”

3 The Old Man Down The Road

De opener van de tweede soloplaat Centerfield uit 1985. Deze song speelt hij nog steeds regelmatig tijdens zijn concerten. Fan Roger: “Sobere dreigende swamprocker die live nog beter tot zijn recht komt, remember de legendarische clip!”

2 Rockin’ All Over The World

Net geen nummer 1 geworden, terwijl dit verreweg de bekendste Fogerty solosong is, al komt dat in Europa vooral door de versie van Status Quo. Het is de opener van ‘The Shep Album’, Fogerty’s eerste echte soloalbum, dat door fans zo genoemd wordt omdat hij op de voorkant van de hoes poseert met zijn herdershond.

1 Almost Saturday Night

Een verrassende winnaar is deze song, afkomstig van zijn eerste soloplaat John Fogerty uit 1975. Fan Roger: “Zoals alleen John countryrock kan brengen, opgewekt nummer waarbij ik vanaf de eerste luisterbeurt van de kaart was.” Fan Bert: “Fogerty vindt de versie van zijn eerste solo LP niet goed (genoeg). Ben ik helemaal niet met hem eens. Dit is de topper van die LP. En hoewel de versie met Keith Urban ook heel goed is, wint het origineel het dik.”

Tekst en foto: Harry Pater