Wie had ooit gedacht dat een van de meest gehate en tegelijk populairste bands van Amerika 36 jaar na zijn oprichting nog steeds in de originele bezetting zou bestaan? De zoveelste Greatest Hits-tour door Amerika, deze keer samen met Joan Jett, Def Leppard en Mötley Crüe, staat alweer gepland voor de zomer van 2020.

Jeugdvrienden Bret Michaels (zang) en Rikki Rockett (drums) richten in 1984 samen met gitarist Matt Smith en bassist Bobby Dall Poison op. Het wemelt in die tijd in Los Angeles van de jonge rockmuzikanten die het willen maken. Poison onderscheidt zich door hun haar nog hoger te touperen en nog meer make-up te gebruiken. Omdat de optredens van Poison goed bezocht worden,  lukt het ze een deal te sluiten met de beroemde club The Troubadour op de LA strip, zodat ze wat betaald krijgen. Gitarist Matt Smith heeft toch niet zo veel vertrouwen in het toekomstige succes en besluit de band te verlaten. Heel even leek Slash in beeld, maar die zag het hele toupeer- en makeup-verhaal niet zo zitten. Smith wordt vervangen door C.C. DeVille. Hun live-reputatie snelt ze vooruit en zo sluit de band in 1986 een platendeal met het kleine label Enigma. Poisons debuut Look What The Cat Dragged In, is met vier miljoen verkochte exemplaren meteen het best verkochte album van het platenlabel.

Vanaf dat moment gaat het snel met Poison. De videoclips met de enorme kapsels van de heren en de eenvoudige poppy refreintjes van de songs zorgen voor ‘heavy rotation’ op MTV. Het tweede album Open Up And Say Ahh! uit 1988 gaat maar liefst acht miljoen keer over de toonbank. Hitsingle Every Rose Has Its Thorn bereikt de eerste plaats in de Billboard Hot 100. Zo wordt Poison ook een van de meest gehate bands in de rockscene; collega’s vinden het overdreven ventjes met onzinnige drie-akkoorden-liedjes. Mötley Crüe-bassist Nikki Sixx laat geen interview voorbij gaan zonder een sneer naar Poison uit te delen en muziekbladen belonen het nieuwe Poison-album steevast met één ster.

Met het succes komen ook de conflicten en de problemen: Poison heeft aanklachten tegen zich lopen van het voormalige management en van een medewerker van Geffen, die een emmer ijs in haar gezicht gesmeten kreeg van Michaels. Met het derde album Flesh And Blood uit 1990 wordt de millionselling status bevestigd en toert Poison de hele wereld over. Ook de Galgewaard in Utrecht wordt in 1991 met het Monsters Of Rock-circus aangedaan. Daarna gaat het bergafwaarts met de heren; een vechtpartij achter de schermen van MTV tussen Michaels en de zwaar verslaafde DeVille leidt tot het ontslag van de laatste. Vervanger Richie Kotzen schrijft mee aan Native Tongue uit 1993. Ondanks dat de critici voor het eerst positief zijn over een Poison-album, verkoopt het album ‘slechts’ 1 miljoen exemplaren. Kotzen houdt het maar kort uit bij de band nadat hij betrapt wordt met het vriendinnetje van Rockett. In 1994 worden de opnames voor een nieuw album afgebroken nadat Michaels een zwaar auto-ongeluk heeft.

Na een aantal donkere jaren besluit de band de afgekickte DeVille weer in de armen te sluiten, waardoor de band weer in originele samenstelling terug is. De Greatest Hits-tour die volgt is commercieel een schot in de roos. In 2002 komt Poison nog wel met het meest recente studioalbum Hollyweird, maar tot teleurstelling van de band houdt Michaels het vooral bij veel toeren in plaats van nieuw materiaal: “Bij bands als Aerosmith of The Rolling Stones is het publiek nog wel geïnteresseerd in nieuw werk, bij Poison is dat niet meer het geval.” En dus gaat Poison voor de zoveelste keer weer op tour.

Talk Dirty To Me (1987)

De eerste hit in de Verenigde Staten van Poison redt het maar liefst tot de 9e plaats. Volgens C.C. DeVille was de overdreven glamlook vooral een gimmick om op te vallen. Het mag duidelijk zijn dat Poison de term hairmetal naar een hoger level heeft getild.

Every Rose Has Its Thorn (1988)

Deze ballad uit het boekje is de enige grote hit van Poison in Nederland met een 18e positie in de Top 40. Volgens de overlevering schreef Brett Michaels het nummer in de wasserette.

Unskinny Bop (1990)

Unskinny Bop is afkomstig van het laatste succesvolle album Flesh And Blood. Het nummer kwam in Nederland niet verder dan de tipparade.