Het is 1990 wanneer zanger Eddie Vedder, bassist Jeff Ament, gitaristen Stone Gossard en Mike McCready en drummer Dave Krusen als band samen spelen die korte tijd later bekend zal worden als Pearl Jam. Deze groep is samen met Nirvana een van de iconen van de grunge-stroming, maar heeft ook een aansprekende status als rockband opgebouwd. Tijd voor de vraag: mogen ze daarom ook als classic rock bestempeld worden?

Het ontstaan van Pearl Jam is een bijzonder verhaal: Na het uiteenvallen van Mother Love Bone komt Stone Gossard in contact met Mike McCready en Jeff Ament. Ze schrijven samen muziek die via via bij Eddie Vedder uit San Diego terecht komt. Deze schrijft hier vrij persoonlijke teksten bij en zingt de demo’s in. Deze nummers, Alive, Once, en Footsteps, leggen de basis voor een samenwerking die tot op de dag van vandaag voortduurt.

Na de eerste successen komt ook de kritiek. Volgens Kurt Cobain zijn de heren van Pearl Jam een door de platenmaatschappij samengesteld gezelschap dat een graantje komt meepikken van het grunge-succes. Meer grunge-‘puristen’ hebben commentaar: er zitten te veel gitaarsolo’s in de nummers van Pearl Jam en zouden daarom te veel naar hardrock neigen. Maar met een band als The Who als inspiratie is dit niet zo gek. Rocker Neil Young vraagt Pearl Jam in 1995 als begeleidingsband voor het album Mirror Ball.

In 1994 start Pearl Jam, wat Time Magazine later een ‘heilige oorlog’ zal noemen tegen Ticketmaster. De bandleden vinden de bijkomende kosten voor tickets te hoog voor hun fans. Ze huren een advocaat in en starten een procedure tegen Ticketmaster. Door deze juridische strijd kan Pearl Jam die zomer bijna niet toeren en zijn ze veroordeeld tot optredens in zalen waar Ticketmaster geen relatie mee heeft. Pearl Jam zal de zaak niet winnen, maar wel laten zien rock & roll te zijn en ergens voor te staan.

Live heeft Pearl Jam een geweldige reputatie opgebouwd en legendarisch is het optreden op Pinkpop in 1992, waar Eddie Vedder vanaf de lichttoren een stagedive het publiek in maakt.

Foto: Danny Clinch