Ergens in 1982 vraagt iemand in Stockholm aan een medestudent of hij misschien zijn Korg-keyboard mag lenen. De student pielt urenlang op het keyboard tot hij een intro heeft bedacht dat zo bekend is geworden dat zelfs je oma het kan meeneuriën.

De student zou later door het leven gaan onder de artiestennaam Joey Tempest, zanger van Europe’s wereldwijd bekende anthem The Final Countdown. In eerste instantie is het nummer niet meer dan een riedel op een keyboard, maar nadat de manager van Europe Joey de melodie laat spelen voor de rest van de bandleden, ontstaat de song in zijn volledige lengte. De eerste paar jaar gebruikt Europe de song als opener van live-optredens, maar deze staat dan nog niet op de eerste twee albums. “Omdat we steeds vaker te horen kregen dat het nummer juist een perfecte afsluiter van concerten zou zijn, realiseerden we ons dat we het over een andere boeg moesten gooien en het nummer moesten opnemen”, aldus Joey Tempest. Dat was niet zonder resultaat: in acht landen staat het nummer wekenlang op 1 en nog dagelijks is het nummer wereldwijd te horen.

De tekst is geïnspireerd door Space Oddity van David Bowie. Joey Tempest zei in 2015 tegen Fox News: “In die tijd was ik gefascineerd door de manier waarop David Bowie zong over ruimtevaart en in mijn gedachte zag ik Major Tom in zijn Tin Can door het heelal zweven.”

Na dik dertig jaar is Europe The Final Countdown nog steeds niet zat, zo vertelde Joe Tempest eens: “Al die blije gezichten, wanneer het intro start, dat is geweldig.”